Steden hebben dierenasielen nodig om het aantal zwerfkatten en zwerfhonden tot een minimum te houden. De Humane Society is de grootste voorstander van dierenbescherming en veel dierenasielen in de Verenigde Staten zijn met hen verbonden. Alle dierenasielen vertrouwen op donaties en andere vormen van lokale financiering om open te blijven. Ze bieden vaak voordelige opties voor huisdierbezitters voor jaarlijkse prikken en zelfs sterilisatie of castratie.
Geschiedenis
- De eerste dierenasielen werden opgericht in New York in 1894, kort nadat de eerste wetten tegen dierenmishandeling werden goedgekeurd. Aanvankelijk waren de wetten alleen om het letsel aan arbeidsdieren te voorkomen, maar de Humane Society vocht ervoor om ze ook op katten en honden van toepassing te laten zijn. In 1888 hadden 37 van de 38 staten destijds soortgelijke wetten aangenomen. In de jaren 1960 schakelde de humane society over naar het focussen op adoptie van katten en honden, in plaats van alleen bescherming. Momenteel adopteren dierenasielen duizenden huisdieren per dag uit aan trotse eigenaren.
Asiel schattingen
- Volgens de Humane Society wordt geschat dat er elk jaar zes tot acht miljoen honden en katten in dierenasielen verblijven. Drie tot vier miljoen van die honden en katten worden elk jaar geëuthanaseerd. Deze getallen zijn niet nauwkeurig omdat er nog geen standaard is voor het bijhouden van gegevens binnen elk dierenasiel. Gelukkig zijn deze getallen dramatisch gedaald van de 12 tot 20 miljoen die in de jaren 1970 werden geëuthanaseerd.
Het beheersen van de aantallen
- Eigenaren die ze niet meer kunnen betalen, laten veel huisdieren achter in asielen. Animal Control brengt ook veel zwerfdieren binnen. Helaas helpt het lage aantal huisdieradopties om het aantal dieren in asielen hoog te houden. De Humane Society of the United States (HSUS) heeft geprobeerd om deze getallen laag te houden door het bevorderen van publieke voorlichtingsdiensten en het ondersteunen van sterilisatie- en castratieprogramma's.
Geen-doden asielen
- Volgens de Humane Society streeft de HSUS ernaar om in elke gemeenschap ten minste één geen-doden asiel te hebben. Dit is echter niet altijd mogelijk, aangezien zelfs deze asielen beperkte ruimte hebben. Binnen deze middelen proberen ze altijd de beste zorg te bieden aan de dieren onder hun hoede. Wanneer ze hun dieren laten adopteren, zorgen ze er altijd voor dat ze gesteriliseerd of gecastreerd zijn. (Zie Referentie 4)
Adoptie
- Het doel van alle dierenasielen is om zoveel mogelijk van hun dieren uit te laten adopteren aan goede huizen. Ze proberen de adoptiekosten laag te houden en de prijs omvat vaak prikken en sterilisatie of castratie. De prijs verschilt per asiel. Asielen zijn zeer voorzichtig met wie ze een dier laten adopteren en hebben een lang aanvraagproces, vaak inclusief referenties en verplichte huisbezoeken.
Met betrekking tot honden
