Huisdieren
Huisdieren
Er is meestal niet veel verschil tussen humane societies en dierenasielen als je alleen naar de namen kijkt die elk gebruikt, omdat de namen niet noodzakelijkerwijs het type of de kwaliteit van de geleverde dienst beschrijven. De verschillen zitten in het type en de organisatorische financieringsstructuur van verschillende organisaties. Sommige zijn particuliere organisaties of non-profitorganisaties, terwijl andere worden gerund door steden of dorpen en zijn verbonden met dierencontrole-divisies. Sommige asielen zijn welzijnsgebaseerd, en sommige humane societies zijn klein en onderhevig aan individuele willekeur. Sommige welzijnsgroepen bieden adoptie en een dierenrechteneducatieprogramma. Onderzoek elke organisatie om te beslissen of het het type is dat je zoekt.
Deze soorten dierenasielen, of kilo's, worden gerund en gefinancierd door gemeentelijke overheden. Deze gemeentelijke dienst-asielen halen loszittende en verlaten hinderlijke honden en katten op. Ze verzamelen ook dieren en gebruiken eventuele contactgegevens (microchip of tag) om de eigenaar te contacteren. Ze leggen boetes op en handhaven ze als er een aanlijnwet is. De dieren die als adopteerbaar worden beschouwd, worden aan het publiek aangeboden. Sommige asielen zijn verbonden met welzijnsorganisaties, terwijl andere zijn aangewezen en de exploitanten zelf van wreedheid zijn beschuldigd. Er is meestal een hoog percentage euthanasie van dieren, en de verblijfstijd kan kort zijn. Dit zijn de dieren die het grootste risico lopen te sterven.
Private reddingsasielen zijn privé-gerund en zijn meestal op donaties gebaseerd of non-profit. Deze asielen kunnen ras- of soortspecifiek zijn en omgaan met een verscheidenheid aan dieren en doelen. Sommige asielen zijn verbonden aan clubs, zoals golden retriever- of boxerbelangengroepen, evenals konijn-, vogel-, kat- of andere dieren, zoals vee. Sommige bieden training en informatiesessies voor dieren en adopteurs. Dit zijn gewoonlijk no-kill asielen (sommigen euthanaseren in plaats van pleeggezinnen aan te bieden), maar de grote variatie aan deze soorten organisaties maakt ze moeilijk te categoriseren. Schone en georganiseerde asielen en reddingsgroepen met pleegprogramma's zijn een goede bron voor dieren en adopteurs. Onderzoek reddingsgroepen om te ontdekken hoe ze werken en wees op je hoede voor de incidentele scam of individu met een psychische aandoening, zoals een hamsteraar.
Humane societies variëren in grootte. De eerste humane society werd opgericht in Boston door George Angell en is vandaag de dag nog steeds in bedrijf. Grotere societies, zoals de MSPCA (Massachusetts Society for the Prevention of Cruelty to Animals), bieden reddingsdiensten, ambulancetransport, dierenziekenhuizen en welzijnsvoorlichting en campagnes. Humane instellingen kunnen training, sterilisatie/castratie-diensten, gemeenschapseducatie en verminderde dierenzorg voor minderbedeelde eigenaars aanbieden. Sommige hiervan zijn verbonden aan lokale overheden; behandelen veldmeldingen van wreedheid; stellen humane wetgeving op en bekijken deze; en hebben een gewapende politie-eenheid.
Deze societies zijn non-profitorganisaties die draaien op donaties, diensten en publieke fondsen. Deze groepen nemen reddingen op en dieren die door eigenaren zijn afgestaan, variërend van katten en honden tot paarden en pluimvee. Wilddiensten worden ook door sommige groepen aangeboden. Huisdieren zijn beschikbaar voor adoptie en sommige societies euthanaseren dieren als ze niet kunnen worden geplaatst of in pleegzorg kunnen komen. Kleinere humane groepen bieden een meer conservatieve reeks diensten aan, maar zouden een adoptie-asiel kunnen houden.
Dierenwelzijnsorganisaties, zoals PETA (People for the Ethical Treatment of Animals) of de Animal Defense League, nemen vaak het initiatief voor menselijke behandeling van dieren en doen undercoveronderzoeken om wreedheidszaken naar vervolging te brengen, inclusief overwinningen tegen populaire commerciële, overheids- en universitaire daders. Vaak verbonden met grote humane organisaties en met hoogoplopende zaken bezig, zijn deze organisaties gewoonlijk non-profit. Hun doelen zijn om wilde en huisdieren te beschermen, wetgeving op te stellen en te lobbyen en het publiek te informeren over dierenwelzijn. Sommige groepen hebben een asiel of zijn verbonden aan asielen met adopteerbare dieren. De variatie aan groepen is divers, variërend van internationale belangen tot nationale arenas. Sommige zijn soortspecifiek of campagnespecifiek, waarbij de nationaal geschaalde groepen een breed scala aan bronnen voor het publiek bieden.