Huisdieren
Huisdieren
Proximale quadricepsletsel bij honden omvat letsel aan de bovenste dijspieren. Hoewel dit type letsel pijnlijk kan zijn en het vermogen van een hond om te lopen kan beïnvloeden, is het zeer behandelbaar en heeft het een goede prognose.
Quadriceps is een term die wordt gebruikt voor een groep spieren gelegen aan de voorkant van de dij. Deze spieren komen allemaal van de top van het dijbeen en hechten aan de top van het scheenbeen.
Proximale quadriceps spierletsel bij honden verwijst naar letsels die optreden bij deze spiergroepen en voornamelijk de punten aantasten waar de spieren hechten aan bot en weefsels.
Proximale letsels aan de quadricepsspieren bij honden kunnen optreden als gevolg van een traumatisch letsel (zoals een auto-ongeluk of een projectielobject dat het dijbeen penetreert of raakt), het te ver uitrekken van de spieren tijdens het spelen of bewegen, of als een bijwerking van fracturen in het dijbeen.
Quadricepsletsel is vaak extreem pijnlijk en beïnvloedt meestal het vermogen van de hond om zijn gewonde poot te gebruiken. U kunt merken dat uw hond kreupel loopt of geen gewicht op zijn poot kan dragen; de hond kan ook gevoelig zijn voor aanraking of janken of proberen te bijten als de poot wordt aangeraakt of gevoeld.
Extreme pijn veroorzaakt door quadricepsletsel kan ook symptomen veroorzaken waaronder zwaar hijgen, lichte koorts, prikkelbaarheid, agressie, lethargie en eetlustverlies.
Huisdiereigenaren kunnen ontdekken dat het dijbeen van de hond gezwollen, gekneusd of schaafwonden heeft rond het dijbeen waar een letsel is opgetreden. Soms zijn huisdiereigenaren getuige van het letsel terwijl hun hond speelt of beweegt en horen ze de hond janken en zien ze de hond daarna kreupel lopen.
Quadricepsletsel bij honden wordt gediagnosticeerd door middel van een lichamelijk onderzoek, de geschiedenis van het huisdier, röntgenfoto's en soms door het gebruik van een echografie.
Behandelingen voor spierletsel bij honden omvatten rust van de spier en het voorschrijven van niet-steroïde ontstekingsremmende medicijnen zoals meloxicam of carprofen. In ernstige gevallen kan een operatie nodig zijn om de functie van de quadriceps te herstellen; deze operaties omvatten meestal het hechten of vastpinnen van de quadriceps terug naar hun normale positie.
Behandelingen voor proximale quadricepsletsel zijn zeer succesvol, maar het kan vier tot zes weken duren voordat de pootfunctie van de hond is hersteld.
Proximale quadricepsletsel waarbij de quadriceps rupturen, zijn bekend bij mensen die actief zijn in sporten die deze spieren belasten; echter, quadricepsrupturen zijn extreem zeldzaam bij honden en zijn slechts sporadisch gedocumenteerd.