Huisdieren
Huisdieren
Ligamentletsel bij honden komt veel voor, maar kan mogelijk verzwakkend zijn. Canine atleten lopen een bijzonder hoog risico op deze letsels, maar zelfs een rustige huisdier kan op elk moment een ligamentletsel oplopen. Afhankelijk van de locatie en ernst van het letsel, kan de behandeling variëren van rust tot grote chirurgie.
Een ligamentletsel kan bijna op elk moment gebeuren. Ligamenten zijn banden van taai en licht rekbaar weefsel dat botten met elkaar verbindt en gewrichten stabiliseert. Wanneer deze banden van weefsel op enige manier beschadigd zijn, zal de hond pijn en kreupelheid ervaren. De rest van het gewricht kan ook worden beschadigd door wrijving omdat het gewonde ligament het gewricht niet kan ondersteunen en stabiliseren.
Ligamentletsel kan optreden tijdens het beoefenen van een atletische activiteit zoals behendigheid of flyball. Ze kunnen ook optreden tijdens worstelen met een andere hond. Sommige honden lijden een ligamentletsel voor schijnbaar geen reden.
Een ligamentletsel kan bijna elk gewricht treffen. Echter, de ligamenten die het meest gewond raken, zijn die de gewrichten in de poten van een hond stabiliseren. Het voorste kruisband (ACL) wordt vaak beschadigd. Een doorgesneden ACL is vaak zeer verzwakkend, vooral voor grote honden. De ligamenten in de poten worden ook vaak gewond. Dit type ligamentletsel is pijnlijk, maar minder invaliderend dan een gescheurde ACL.
Ligamentletsel manifesteert zich doorgaans met pijn en kreupelheid. Deze symptomen zijn vergelijkbaar met veel andere letsels. Bijvoorbeeld, een hond met een gebroken teen zal waarschijnlijk hetzelfde gedrag vertonen als een hond met een gescheurd ligament in zijn poot. Om deze reden moet elke hond met pijn en kreupelheid onmiddellijk naar een dierenarts. Eigenaren zouden niet moeten proberen een behandelingsplan te kiezen zonder een definitieve diagnose.
Het diagnosticeren van een ligamentletsel is moeilijk omdat ligamenten niet zichtbaar zijn op röntgenfoto's. Een MRI kan ligamentletsel detecteren, maar is vaak prohibitief duur, vooral voor een eigenaar die misschien snel een dure operatie moet betalen om een gescheurd ligament te behandelen.
De beste manier om ligamentletsel zonder MRI te detecteren, is om gewoon het gewonde been te manipuleren om te controleren op "drawer movement." Dit type beweging treedt op wanneer het ligament beschadigd is, waardoor het onderste beenbeen over het bovenste beenbeen in het gewricht kan worden bewogen. Deze beweging is vergelijkbaar met het naar binnen en buiten trekken van een lade.
Operatie is een optie voor honden met ligamentletsel. De meest voorkomende operatie omvat een chirurgisch geïnstalleerde orthopedische beugel die het gewricht bijna normaal laat functioneren, terwijl het verhindert op abnormale manieren te bewegen. Na de operatie zal er littekenweefsel rond het gewricht opbouwen en het verder stabiliseren.
Er zijn twee andere soorten operaties, TPLO en TTA, die de uitlijning van de botten van de hond veranderen. Deze waren een tijdlang de beste chirurgische optie voor grote honden. Echter, vooruitgang in materialen en procedures voor de meer voorkomende operatie die hierboven is beschreven, heeft TPLO en TTA grotendeels verouderd, zelfs voor grote honden.
Sommige honden herstellen van ligamentletsel zonder operatie. Niet-chirurgische behandeling vereist een lange periode van rust en beperkte activiteit. Hoe lang de hond precies moet rusten, hangt af van de ernst van het letsel. Vraag uw dierenarts om instructies voor conservatief beheer als niet-chirurgische behandeling voor een ligamentletsel. Fysiotherapie en aquatherapie kunnen nodig of voordelig zijn als onderdeel van het beheersingsplan voor een ernstig letsel. Sta uw hond nooit meer te bewegen dan de dierenarts aanbeveelt. Zelfs een paar minuten onstuimig spelen kan het herstel van de hond weken terugzetten.