Huisdieren
Huisdieren
Cholesterol, bij honden evenals bij mensen, is de meest voorkomende steroïde. Honden produceren van nature cholesterol in hun lever en andere organen, en krijgen het uit hun voedsel. Het cholesterol in het bloed van een hond komt voor als lage-dichtheid (LDL) en hoge-dichtheid (HDL) lipoproteïnen. Alle honden ervaren verhoogde cholesterolwaarden tot wel 10 uur na het eten, terwijl lipoproteïnen de vetten uit hun voedsel via hun bloedvaten transporteren. Honden kunnen echter chronisch verhoogde cholesterolwaarden hebben om verschillende redenen.
Een studie uit 1992 aan het Royal College of Veterinary Medicine van de Universiteit van Londen vond dat een familie van overigens gezonde briards verhoogde cholesterolwaarden had. Omdat ze geen van de ziekten hadden, zoals diabetes mellitus, die normaal gesproken worden gelinkt aan secundaire hoge cholesterol, concludeerden de onderzoekers dat het briard ras een genetische afwijking zou kunnen hebben.
Het Animal Health Diagnostic Center van de Cornell University zegt dat erfelijke hypercholesterolemie (hoge bloedcholesterol) is gevonden bij Doberman pinschers, Shetland sheepdogs en rottweilers.
De alvleesklier van een hond produceert normaal het enzym lipase, wat helpt bij het metaboliseren van voedingsvetten. Bij diabetes mellitus geeft een hond niet voldoende insuline af om de normale lipaseproductie te stimuleren, wat leidt tot verhoogde cholesterolwaarden. Rassen die vatbaar zijn voor diabetes mellitus, zijn poedel, beagle, miniatuur schnauzer en pinscher, Cairn terrier, dackel, keeshond en puli.
Rassen met een risico op hoge cholesterol door hyperadrenocorticisme, omvatten terriër, Labrador retriever, beagle, Duitse herder, poedel en dackel. De bijnieren van honden met hyperadrenocorticisme produceren overmatige hoeveelheden corticosteroïden. Deze hormonen verhogen de lipaseproductie van de hond tot niveaus die cholesterol verhogen door opgeslagen vet in de bloedbaan vrij te geven.
Honden met hypothyreoïdie produceren niet voldoende T3-hormoon. T3 stimuleert de LDL-cholesterolreceptoren van de lever, die LDL uit het bloed scrubben. Een gebrek aan T3-hormoon betekent een hoger LDL-niveau.
Nefrotisch syndroom is een nierstoornis die zowel HDL- als LDL-cholesterol verhoogt, hoewel volgens Cornell, niet bekend is hoe het dit precies doet.
Een studie uit 1994 aan de afdeling Endocrinologie van de Universiteit van Amsterdam vond dat het geneesmiddel amiodaron het cholesterolniveau van ratten verhoogde door hun T3-productie te onderdrukken. Dit geneesmiddel wordt gebruikt om hartaritmie bij honden te behandelen.