Huisdieren
Kristallen in de urine van je hond hoeven geen problemen te veroorzaken, maar ze kunnen zich samenvoegen om blaasstenen te vormen als er een urineweginfectie aanwezig is. Honden met kristallen vertonen vaak tekenen van urineweginpijn, zoals frequente urinering of bloed in de urine. Een eenvoudig urineonderzoek kan kristallen in de urine detecteren en vaak worden de kristallen verwijderd en beheerst met speciale diëten en antibiotica. Het is mogelijk om de vorming van kristallen te voorkomen als de oorzaak bekend is.
Bacteriële infecties van de blaas kunnen de vorming van kristallen in de urine veroorzaken. Als de geïnfecteerde urine alkalisch wordt, wat betekent dat het hoger is dan 7 op de pH-schaal, creëert dit een omgeving waarin struvietkristallen worden gevormd. Bacteriële infecties in de blaas kunnen het enzym urease produceren. Wanneer de urease reageert met andere elementen in de urine, zoals ammoniak en koolstofdioxide, worden er vaak struvietkristallen gevormd.
Genetica kan een rol spelen bij de vorming van urinekristallen. PetEducation.com stelt dat de genetisch-controleerde fysiologie van sommige dieren ervoor zorgt dat hun lichamen hogere dan normale niveaus produceren van de stoffen die de ontwikkeling van urinekristallen veroorzaken. Er is geen manier om te bepalen welke individuele hond of lijn aan deze aandoening onderhevig kan zijn.
Kristallen kunnen vormen als de mineraalinhoud in het dieet van een hond niet geschikt is. Als een hoge concentratie kristallen in de urine wordt gevonden, zijn de kansen op steenvorming toegenomen. De concentratie kristallen in de urine wordt beïnvloed door de mineraal- en eiwitniveaus in het dieet van de hond, de stofwisseling van het dier en hoeveel water de hond drinkt. De kristallen zullen doorgaans de blaaswand irriteren en bloeding veroorzaken. De kristallen zullen zich dan samenvoegen met het bloed en slijm en blaasstenen vormen. Een hond met kristallen en stenen in de urine en blaas kan op een dieet worden geplaatst dat terugkeer voorkomt.