Huisdieren
Huisdieren
Gelukkig komt nierkanker bij honden niet vaak voor. Toch is het altijd verstandig deze kleine mogelijkheid uit te sluiten. Ontwikkelt je hond symptomen die op nierproblemen duiden, neem dan contact op met je dierenarts. Het kan iets onschuldigs blijken, maar het is altijd het beste om het 'liever veilig dan sorry'-protocol te volgen.
De nieren zijn verantwoordelijk voor het verwijderen van afvalstoffen uit het lichaam van je hond en het transporteren ervan via de urine. Wanneer de nieren niet goed functioneren, stoppen ze met het verwerken van afvalstoffen, die zich dan in het lichaam van de hond verspreiden. Dit leidt vaak tot ernstige complicaties en een toestand die bekendstaat als 'uremië'.
Er zijn twee soorten nierkanker die bij honden kunnen ontstaan: primair en secundair. Een primaire kanker ontstaat direct in de nieren, terwijl secundaire nierkanker ergens anders ontstaat en uitzaait (metastaseert) naar de nieren. Een specifieke vorm van nierkanker, bekend als renale cystoadenocarcinoom, komt voor bij Duitse herders.
Honden die lijden aan nierkanker kunnen de volgende symptomen ontwikkelen: gewichtsverlies, eetlustverlies, lusteloosheid, verhoogde waterdrinkbehoefte, verhoogde urineproductie, bloed in de urine, bloedarmoede en een opgezwollen buik. Bij cystoadencarcinomen ontwikkelen honden huidknobbels over het hoofd, de hals en de poten.
Honden die de hierboven beschreven symptomen vertonen, ondergaan vaak de volgende diagnostische tests zodra de dierenarts de hond heeft beoordeeld: bloedonderzoek, urineonderzoek, buik-echo, röntgenfoto's van de borstkas en exploratieve chirurgie.
Honden met gediagnosticeerde nierkanker kunnen de aangedane nier laten verwijderen als de kanker geïsoleerd is in slechts één nier. Honden kunnen ook profiteren van ondersteunende zorg met vochttherapie en bloedtransfusies. Chemotherapie en stralingstherapie kunnen worden aanbevolen.
Het vooruitzicht hangt af van de locatie van de tumor en het type. Honden wier tumoren beperkt zijn tot slechts één nier en niet zijn uitgezaaid naar andere organen, hebben over het algemeen een beter vooruitzicht.