Huisdieren
Nier- en leverfalen treden op wanneer de organen beschadigd of ziek worden, resulterend in hun onvermogen om schadelijke toxinen uit het lichaam van de hond te filteren. Vroege symptomen zijn vaag en bootsen andere ziekten na.
Zowel leverfalen als nierfalen kunnen worden geclassificeerd als acuut of chronisch. Acuut falen produceert een snelle aanvang van symptomen; chronisch falen produceert symptomen langzaam gedurende een periode van tijd.
Bij zowel nier- als leverfalen is de ziekte vrij vergevorderd voordat symptomen beginnen te verschijnen. Vroege symptomen omvatten verhoogde dorst en urineren, verlies van eetlust, gewichtsverlies en braken.
Bij de gevorderde stadia van leverfalen zul je misschien opmerken dat de huid, tandvlees en ogen van je hond geel, geelzuchtig, lijken. Je kunt ook donkere of bloedige urine of bloedige ontlasting opmerken, evenals een vergrote buik, aanvallen en andere neurologische tekenen.
Naarmate nierfalen vordert, zal je hond een vreemde geur aan zijn adem hebben, zweren in zijn mond en bleek tandvlees. Hij kan bloedige urine produceren of helemaal geen urine, en hij kan verwarring en desoriëntatie ervaren.
Tijdens de laatste stadia van nier- of leverfalen, zal je hond extreem zwak zijn en niet in staat om te eten. Hij kan zwelling in zijn ledematen ervaren en langdurige aanvallen gevolgd door coma.