Huisdieren
Huisdieren
Men gelooft dat de Tibetaanse Mastiff zijn oorsprong vindt in China in 1100 v.Chr. De Tibetaanse Mastiff is een grote en krachtige hond, en veel van zijn gezondheidsproblemen hebben te maken met zijn grootte. De Tibetaanse Mastiff was lange tijd niet bekend buiten China en werd pas in 2004 als ras erkend door de American Kennel Club.
Heupdysplasie treedt op wanneer de kop van het dijbeen niet goed in het heupgewricht past en uitkomt, wat veel pijn veroorzaakt. Let op veranderingen in de gang van de hond. Er kunnen twee oorzaken zijn van heupdysplasie bij Tibetaanse mastiffen: genetica of snelle groei en gewichtstoename. Let op de puppy en zorg ervoor dat hij niet te snel in gewicht toeneemt, en gebruik voer dat speciaal is samengesteld voor grote rassen. De dierenarts heeft zowel medicamenteuze als chirurgische opties beschikbaar.
Canine erfelijke demyeliniserende neuropathie is een erfelijke aandoening die Tibetaanse Mastiff-puppy's treft, meestal rond de leeftijd van zes weken. Het tast het zenuwstelsel van het dier aan, en de eerste symptomen zijn zwakte en uiteindelijke verlamming van de achterbenen. Er is geen genezing, maar fokkers zijn erin geslaagd de dieren selectief te fokken om de voorkomen van de aandoening te verminderen.
Auto-immuun hypothyreoïdie komt veel voor bij alle grote hondenrassen, niet alleen bij Tibetaanse mastiffen. Symptomen zijn verminderde activiteit en spelen, verhoogde slaap, gewichtstoename, slechte huid en vachtconditie zoals schilfering en schilfers, en constante oorinfecties. Gelukkig is het een aandoening die eenvoudig kan worden behandeld met dagelijkse schildklieraanvulling.
Osteochondrosis dissecans is een botafwijking waarbij het kraakbeen van het bot loskomt, verdikt en barst, ontsteking en pijn veroorzaakt, en in ernstige gevallen degeneratie van het gewricht. Deze aandoening treft vaker mannetjes dan vrouwtjes. Houd de puppy tegen van te veel gewicht te krijgen, maar dit is een erfelijke aandoening en de hond mag niet worden gebruikt voor fokkerij.
Panosteitis is een ontsteking van de botten die jonge honden treft. Het dier zal kreupel worden in het ene been en vervolgens verschuift de ontsteking naar een ander been. Dit is een aandoening die vanzelf geneest, en alleen pijnstillende medicatie is nodig.
Oorinfecties kunnen ernstig zijn en de hond moet naar de dierenarts worden gebracht als u ziet dat hij met zijn hoofd schudt of meer dan normaal krabt. Tibetaanse mastiffen hebben slappe oren, wat hen vatbaarder maakt voor oorinfecties. De dierenarts moet de oorzaak bepalen en zal waarschijnlijk antibiotica en/of oordruppels voorschrijven. Wees voorzichtig, want sommige van deze infecties zijn besmettelijk voor andere honden.