Huisdieren
Castratie verwijst naar de sterilisatie van een mannelijk dier. Katten, honden en konijnen zijn de meest voorkomende huisdieren die deze diergeneeskundige ingreep ondergaan, waarbij de testikels uit de scrotum worden verwijderd. Zodra een dier gecastreerd is, zal hij niet langer in staat zijn om seksueel te reproduceren.
Dieren worden verdoofd voordat ze gecastreerd worden. Gas anesthesie kan op elk moment worden gestopt als er problemen optreden tijdens de ingreep, terwijl injecties met anesthesie niet kunnen worden gestopt. Om deze reden moedigt het Mar Vista Animal Medical Center eigenaren aan om hun dierenarts te vragen om gas anesthesie te gebruiken.
Er wordt een kleine incisie gemaakt met een scalpel op de scrotum. Zodra de testikels zijn verwijderd, worden de stelen vastgebonden en afgeknipt. Hechten worden gebruikt om de incisie dicht te naaien. Afhankelijk van het beleid van de dierenarts, kan het dier overnacht worden gehouden voor observatie.
In 2010 rapporteerde The Humane Society dat naar schatting 6 tot 8 miljoen zwerfdieren jaarlijks in asielen terechtkomen, en één op de vier daarvan is raszuiver. Huisdieren castreren wordt beschouwd als een humane manier om de huisdierpopulatie te verminderen.
De productie van testosteron gaat na castratie met een verminderd tempo door, maar de ingreep vermindert zijn drang met ongeveer 90 procent zonder zijn persoonlijkheid te beïnvloeden. Volgens The Humane Society stopt 70 procent van ongepast beklimmen nadat de hond gecastreerd is. Urinemarkeren stopt ook bij 50 procent van de gecastreerde honden. De scrotum kan direct na de ingreep gezwollen uitzien, maar zal met de tijd afvlakken.
Om gecastreerd te worden, moet een huisdier gezond zijn, met alle vaccinaties up-to-date. Er is discussie over de beste leeftijd voor een huisdier om gecastreerd te worden, echter, het vroegste bereik is acht tot 16 weken en het meest typisch is zes maanden leeftijd. Oudere huisdieren komen nog steeds in aanmerking voor de ingreep, maar testen in de vorm van bloedonderzoek en röntgenfoto's kunnen door een dierenarts worden vereist om ervoor te zorgen dat het dier goed zal reageren op anesthesie.