Huisdieren
Huisdieren
Minstens 7 miljoen katten en honden raken elk jaar kwijt bij hun gezinnen, waarvan de overgrote meerderheid nooit de weg naar huis vindt. Ondanks de beste bedoelingen, of halsbanden met tags die van het huisdier kunnen vallen, is de zekerste manier om weer verenigd te raken met je vermiste metgezel door middel van microchippen. Microchips kunnen worden geïmplanteerd door een dierenarts voor een gemiddelde kostprijs van $55 in 2010. Dit is een snelle en over het algemeen pijnloze procedure die eigenaren veel hartzeer kan besparen.
Microchips zijn kleine, passieve transponders, ter grootte van een rijstkorrel, omsloten in glas. Elke chip heeft een uniek identificatienummer dat wordt gedetecteerd door een scanner via radiofrequentie. Elke chip wordt geleverd met contactinformatie die door de eigenaar moet worden ingevuld en ingediend bij de chipfabrikant. Het indienen van dit papierwerk is de enige manier waarop de microchip effectief zal zijn. Een handscanner leest de radiofrequentie van de chip als deze over het dier wordt gehaald en toont de contactinformatie van de eigenaar.
Dierenartsen implanteren microchips bij katten en honden aan de basis van de nek, tussen de schouderbladen, door middel van een naald in slechts een paar seconden. Binnen 24 uur hecht de chip zich aan het subcutane weefsel. De meeste dierenartsen en dierenasielen hebben toegang tot scanners.
Fabrikanten van microchips gebruikten verschillende radiofrequenties, en identificatie was alleen detecteerbaar als de scanner dezelfde frequentie las als de chip. Sinds 1996 worden alleen chips die werken op een frequentie van 125 kHz geïmplanteerd bij huisdieren, en bedrijven produceren universele scanners die elk type chip zullen lezen. De American MicroChip Advisory Council werkt eraan om een netwerk van alle registerdatabases te onderhouden.
Bijna 4 miljoen huisdieren worden elk jaar geëutaneerd, inclusief diegenen die niet op tijd met hun eigenaren zijn herenigd. Asielen scannen routine matig dieren wanneer ze worden gebracht en als er geen microchip wordt gedetecteerd, kan het asiel het dier slechts voor een bepaalde tijd huisvesten voordat de last te groot wordt. Het is het beste om gewone identificatie en hondsdoltheentags aan de halsband van je huisdier te bevestigen, naast het gebruik van de microchip.
Veel soorten vee worden gechipt, voornamelijk paarden, maar ook papegaaien, alpaca's, varkens, schapen, geiten en konijnen. De chips kunnen de dieren niet traceren, maar andere informatie is beschikbaar, zoals de temperatuur van het dier. Dit stelt boeren in staat om een ziek dier uit een kudde te verwijderen om ziekteverspreiding te voorkomen. Er zijn ongetwijfeld verhalen waarin microchips het lot van boeren hebben gered, vooral in gevallen zoals Orkaan Katrina die zoveel eigenaren van hun huisdieren en vee scheidde. De microchip heeft ook geholpen om huisdieren te identificeren die waren gestolen en doorverkocht.
De microchip kan je alleen weer verenigen met je huisdier als je je contactinformatie actueel houdt. Zorg ervoor dat je de fabrikant op de hoogte stelt als je verhuist of je telefoonnummer verandert.