Huisdieren
Hond-mens socialisatie gaat verder dan aaien en stemuitwisselingen. Mensen nemen een waggelen aan als de hond gelukkig is. Echter, studies tonen aan dat staartwaggelen een vorm van communicatie is. Elke beweging van de staart vertelt de stemming van de hond, of de hond nu angstig, agressief of onderdanig is. Door de betekenis achter een waggelen te kennen, kan een persoon de gevoelens van zijn hond begrijpen.
De staart is ontworpen voor balans. Als een hond rent en snel keert, verandert zijn voorlichaam van richting. De achterkant keert mee, maar de snelheid is zo groot dat de achterlichamen in de oorspronkelijke richting zouden doorgaan. De staart wordt in de keerrichting geworpen als tegengewicht, wat de neiging om van de baan af te raken vermindert. Honden gebruiken hun staart ook bij het lopen op smalle oppervlakken, op dezelfde manier als een tightrope-walker een balk gebruikt. Het wordt gebruikt als roer bij het zwemmen.
De Italiaanse wetenschapper Giorgio Vallortigara aan de Universiteit van Trieste in Italië en twee dierenartsen, Angelo Quaranta en Marcello Siniscalchi, aan de Universiteit van Bari publiceerden een studie over staartwaggelen in de mei 2007-uitgave van "Current Biology". Onderzoekers filmden de reacties van 30 honden van gemengde rassen op menselijke en dierlijke stimuli, waaronder de baas van de hond, een vreemdeling, een dominantere, onbekende hond en een kat. De dokters concludeerden dat honden asymmetrische hersenreacties ervaren zoals mensen: De spieren aan de rechterkant onthulden positieve emoties, zoals opwinding of geluk, terwijl staarten die lichtjes naar links waggelen, angst of ongerustheid aangeven.
Hoe de staart wordt gehouden in relatie tot hoe het ras van nature zijn staart draagt, betekent een bepaalde stemming. Veel grote honden, zoals golden retrievers of Bernhardijns, waggelen hun staart op deze manier om aan te geven dat ze dominant zijn. Echter, Australische veehouders, Cairn-terriërs, schipperkes en Welsh corgies hebben nature bobtails die beperkt zijn in expressie. Anderen, zoals mopshonden en akita's, hebben staarten opgerold boven hun rug, terwijl greyhounds en whippets staarten hebben die iets tussen de achterpoten zijn ingerekend. Deze natuurlijke voorkomens mogen niet worden verward met gedragskenmerken.
Op de leeftijd van zes of zeven weken tonen pups sociale interactie en beginnen ze signalen te leren die intenties en communicatie aangeven. De positie van de staart van een hond vertelt de stemming van de hond. Kleine, langzame waggels van de staart signaleren dat de hond zijn omgeving bevraagt. Verontruste of zenuwachtige honden kunnen hun staart stijf waggelen, hangend tussen de achterpoten. Brede, snelle waggels zijn een teken van een gelukkige of opgewonden hond. Als de hond ontspannen is, houdt hij zijn staart in zijn natuurlijke positie.