Huisdieren
Huisdieren
Huisdieren zijn een prachtige toevoeging aan een gezin. Een huisdier kan een bron zijn van voorwaardeloze liefde, gezelschap, vermaak en soms zelfs belangrijke diensten verlenen aan mensen met speciale behoeften. Een huisdier adopteren uit een dierenasiel is op vele manieren lonend. "Dieren uit asielen maken enkele van de meest loyale en liefdevolle metgezellen, omdat ze gewoon lijken te weten dat ze gered zijn," zegt Melissa Sartin, oprichter en directeur van Cast Away Animal Rescue Effort. Tussen de 5 en 7 miljoen huisdieren vinden elk jaar hun weg naar dierenasielen, volgens de American Society for the Prevention of Cruelty to Animals. Van dat aantal vindt slechts de helft ooit een thuis. Dit omvat niet de talloze dieren die nooit bij asielen terechtkomen. Naast nationaal erkende dierenreddingsorganisaties zoals de Humane Society en ASPCA, zijn er talloze andere dierenreddingsinspanningen in het hele land die ook werken aan het vinden van gezinnen voor dakloze huisdieren.
Katten en honden belanden om verschillende redenen in asielen, vaak het gevolg van keuzes van de eigenaar en niet van hun eigen gedrag. Een verhuizing, een sterfgeval in de familie, scheiding, financiële stress en tijdsgebrek zijn veelvoorkomende redenen die mensen opgeven voor het afstaan van een huisdier bij een asiel. Veel asielen en reddingsorganisaties redden ook huisdieren uit mishandelende of verwaarloosde omgevingen, evenals uit ongeschikte commerciële fokkerijen.
Als u nooit hebt overwogen om uit een asiel te adopteren omdat u de voorkeur geeft aan raszuivere dieren boven kruisingen, kunt u dit misschien heroverwegen: Experts zeggen dat tot 25 procent van alle honden en katten die in asielen worden gevonden, raszuiver is. "Ik denk niet dat mensen zich realiseren hoeveel raszuivere honden er in reddingscentra zijn," zegt Misty Reiser, medeoprichter van All Creatures Animal Sanctuary and Rescue. "Elke hond die u zoekt, is er als u gewoon de tijd neemt om de asielen te bellen en een beetje onderzoek te doen. Een huisdier dat sterk gevraagd wordt, zoals een Yorkie of poedel, is meestal voor een korte tijd bij ons voordat het gesteriliseerd of gecastreerd is en naar een nieuw huis gaat."
Asielen moedigen sterilisatie en castratie van huisdieren aan om te helpen de populatie dakloze dieren te verminderen. Een andere stap is om precies te begrijpen waar u aan begint voordat u de verantwoordelijkheid op u neemt voor een huisdier. Sartin zegt dat reddingsorganisaties en asielen niet zouden hoeven te bestaan als mensen van tevoren verantwoorde, weloverwogen keuzes zouden maken. "Als u niet in staat bent om een huisdier te nemen, neem er dan geen. Als u in staat bent om een huisdier te adopteren, ga dan alsjeblieft naar de asielen. Wanneer u adopteert, redt u twee levens: het ene dat u mee naar huis neemt en het ene dat het asiel nu kan opvangen."
Niet alleen is het adopteren van een huisdier een goede daad, maar u geeft uw portemonnee ook een pauze. De initiële kosten van het kopen van een huisdier bij een dierenwinkel of fokker zijn enorm en omvatten geen andere diensten of benodigdheden. De meeste adoptiekosten variëren echter tussen $50 en $100, inclusief alle vereiste initiële vaccinaties, sterilisatie of castratie en ontworming. Dit is een enorm potentieel kostenvoordeel voor de nieuwe eigenaar. Het hebben van een huisdier is echter een aanzienlijke financiële verplichting: de ASPCA schat dat de levenslange kosten van het hebben van een huisdier gemiddeld $6.000 tot $7.000 per huisdiel bedragen voor basisuitgaven zoals voedsel, benodigdheden, preventieve dierenartsbehandeling, permanente identificatie en vergunningen.
Het adopteren van een volwassen huisdier kan het juiste voor u zijn. Veel volwassen huisdieren uit asielen zijn al zindelijk en sommigen hebben extra training gehad. Dit is een besparing van tijd en geld voor de nieuwe eigenaar. Onthoud dat elk nieuw dier een aanpassingsperiode doormaakt met een nieuw gezin, ondanks eerdere training.
Stel je een levendige, rondere puppy voor met vloeibaarbruine ogen die bijna ieders hart zouden smelten. Klein, energiek en vol jeugdige ondeugd, Nia, een roodbruine Herder-mix, werd bijna een "wegwerphond." Op 3 maanden oud werd ze ernstig mishandeld en bijna weggegooid op de straten van de stad. In plaats daarvan werd ze gered en werd ze een affichekind voor dierenredding.
Nia was slim, leergierig, behulpzaam en heel toegewijd aan haar menselijke gezin. Op 4-jarige leeftijd werd ze gecertificeerd als therapiedier en begon ze bezoek te brengen aan verzorgingstehuizen, scholen en ziekenhuizen. Bezoeken met kinderen waren haar favoriet, en de kinderafdeling van het lokale ziekenhuis werd haar vaste route voor een groot deel van haar volwassen leven. Nia bezocht collegesprekingen over dierenredding en gaf hondengehoorzaamheidslessen samen met haar eigenaar. Wanneer de eigenaar van Nia de diagnose lupus kreeg, mocht deze speciale hond haar baasje vergezellen naar doktersbezoeken en klinische behandelingen, vanwege haar sterke band en speciale certificaten.
Nia verloor haar eigen strijd tegen kanker toen ze 10 jaar oud was. Dit leven dat bijna was weggegooid, werd in plaats daarvan een inspiratie voor iedereen om haar heen.
Mensen die in het dierenreddingsvak zitten, weten dat het hard werk is. Er lijkt nooit genoeg tijd, geld of ruimte te zijn om alle ongewenste huisdieren te huisvesten. Veel redderaars zeggen dat ze niet ophouden met denken aan al die dieren die ze niet kunnen redden. Wat die mensen ertoe aanzet om door te gaan, zijn de talloze succesverhalen, die blijvende banden, die kleine glimpjes van hoop.
Janet Turner is oprichter en voorzitter van Cody and Company of Harrison Inc., een humane diereneducatieprogramma. Turner zegt dat Cody, het dier naar wie de non-profitorganisatie is vernoemd, een kruising was die aan de kant van de weg werd achtergelaten toen hij 3 of 4 maanden oud was. Turner nam hem op ondanks de talrijke andere honden waar ze voor zorgde, zowel de hare als die ze opvangde. Turner zei dat Cody een speciale omgang met kinderen had en begon met het bezoeken van klassen op basisscholen toen hij 3 jaar oud was. Cody werd een geliefd maskot dat dierenverzorging, verantwoordelijkheid en veiligheid bevorderde.
Turner zegt dat dit Cody's levenslange baan was tot hij aan kanker stierf toen hij 13 jaar oud was. "De nacht voordat hij stierf, beloofde ik hem dat ik dit zou blijven doen," zegt Turner. "Dus werden we geïncorporeerd als een non-profitorganisatie en blijven we het programma vandaag de dag voortzetten."
Huisdieren vullen vaak een pijnlijk gemis of eenzaamheid. Turner herinnert zich een oudere man die net zijn vrouw had verloren. De man werd geïntroduceerd aan een kleine bruine hond genaamd Rusty, en ze banden onmiddellijk. Rusty was aan de kant van de weg verlaten en was door een auto aangereden. Aanvankelijk werd de kleine hond gediagnosticeerd met hersenschade en werd niet verwacht dat hij zou overleven. Rusty herstelde echter goed, hoewel hij altijd scheef liep. Turner zegt dat honden als Rusty, met verwondingen of aandoeningen, vaak moeilijker in een thuis te plaatsen zijn. In dit geval waren het paar echter onafscheidelijk. Ze redden elkaar.