Huisdieren
Huisdieren
Hondengevechten zijn in alle 50 staten illegaal. De praktijk begon als een toeschouwersbloedsport, mogelijk al in de vroege 1200s. Volgens National Public Radio gebruikten beide legers vechthonden toen de Romeinen in 43 n.Chr. Groot-Brittannië binnenvielen. De honden van de Britse soldaten wonnen vanwege hun intense wreedheid. Pitbulls ontstonden door deze Britse vechthonden te kruisen met bulldogs, honden die gefokt en getraind waren om stieren neer te halen aan de ringen in hun neuzen.
Vechthonden werden kort voor de Burgeroorlog naar de Verenigde Staten gebracht. Het samenzetten van twee honden om een gevecht te ontketenen (vandaar de naam pitbull) werd al snel een weddenschaps- en toeschouwerssport. Pitbulls werden gefokt door de Engelse bulldog te kruisen met grotere honden, zoals de Rottweiler of Mastiff.
In de jaren 1860 werd het idee van bloedsport snel onacceptabel voor Amerikanen die begonnen te zien hoe onmenselijk de activiteit was. De ASPCA werd opgericht door Henry Bergh om het misbruik van paarden te stoppen. Maar de wetgeving waarvoor hij vocht, verhinderde het misbruik van alle dieren, en zo werd hondengevechten eerst illegaal in de staat New York. Omdat politieagenten vaste klanten waren op hondengevechten, vocht Bergh voor arrestatiebevoegdheden voor humane agenten, en zo heeft de ASPCA tot op de dag van vandaag humane agenten die dierenmishandelaars kunnen arresteren.
Sommige staten, zoals Florida, zijn nog een stap verder gegaan. Niet alleen het deelnemen aan hondengevechten is tegen de wet, maar ook het bezitten van de uitrusting voor vechten en het aas van honden, zoals hondenloopbanden, dierenartsenbenodigdheden en zware kettingen. Het bezitten of leasen van onroerend goed dat wordt gebruikt voor het insceneren van dierengevechten is ook een misdrijf, net als het bijwonen van een hondengevecht. Florida Statute 828.122 stelt ook dat "iedereen die opzettelijk een van de volgende handelingen verricht, een misdrijf van de derde graad begaat..."(ref 2)
Misdrijven hebben graden. Bijvoorbeeld, in Illinois is het simpelweg bijwonen van een hondengevecht een "misdrijf van klasse 4 voor een eerste overtreding. Een tweede of volgende overtreding van subsection (g) van deze sectie is een misdrijf van klasse 3." Er zijn wijzigingen aangebracht in de dierenmishandelingwetten van Alaska in 2010 om dierengevechten als een misdrijf van klasse C op te nemen. Voor een lijst van staten en hun dierenmishandelingwetten, inclusief dierengevechten, zie de bronnen. Daarnaast zijn er talloze andere misdrijven geassocieerd met hondengevechten, zoals illegaal gokken, vuurwapenbeschuldigingen, illegale drugs, bijdragen aan de verloedering van een minderjarige en bezit van attributen voor hondengevechten.
Volgens John Goodwin, directeur van het Dierenmishandelingbeleid van de Humane Society of the United States, is hondengevechten een misdrijf in alle 50 staten. Goodwin zegt: "Hondengevechten ... laten tienduizenden van onze hondenvrienden verminkt of dood achter. Dit zou tot het uiterste van de wet vervolgd moeten worden." Andere redenen waarom hondengevechten illegaal zouden moeten zijn, is omdat het een cultuur van angst in de gemeenschap induceert. De oude vrouw die bang is om naar haar brievenbus te lopen, het kind dat bang is om in de voortuin te spelen, en de vrouw die bang is om haar hond op het trottoir uit te laten, allen die bang zijn voor een aanval door loslopende pitbulls, worden slachtoffer van activiteiten rond hondengevechten. Bovendien zijn kinderen die op jonge leeftijd worden blootgesteld aan dierenmishandeling vatbaar om op te groeien en de cyclus van geweld te herhalen. Bijna elke seriemoordenaar in de geschiedenis had een geschiedenis van dierenmishandeling.
De HSUS heeft een hotline voor mensen om te gebruiken als ze verdachte dierengevechten willen melden. De HSUS onderzoekt en vervolgt elk tip dat binnenkomt via de tiptelefoon en biedt een beloning voor informatie die leidt tot de arrestatie en veroordeling van degenen die betrokken zijn bij bloedsporten en dierengevechten.