Huisdieren
Huisdieren
De Pomeranian is een gezelschapshond en het perfecte ras voor een gezinshuisdier. Het is een kleine hond die tussen 1,5 en 3 kg (3-7 pond) weegt en ingedeeld is in de speelhondengroep. Het vereist niet veel bewezing maar wel zorgvuldige verzorging vanwege een dikke dubbele vacht, die doorgaans oranje of rood van kleur is. Uitgaand, alert, intelligent en graag behagelijk, is dit ras net zo thuis in de showring als in een domestieke omgeving.
De Pomeranian stamt af van de Spits-familie van honden, die op zijn beurt teruggetraceerd kan worden tot de Steentijd tot een type veenhond bekend als de Torfhund. De Duitse Spits wordt beschouwd als het oudste ras in Europa, met archeologische bewijzen die suggereren dat Spits-type honden al कम से कम 4.500 tot 7.500 jaar bestaan. Het is waarschijnlijk dat dit ras aanwezig is in de voorouders van veel moderne rassen.
De naam Pomeranian werd eerst gebruikt als een algemene term en omvatte rassen die nu apart gecategoriseerd zijn: de vijf maten van Duitse Spits en ook de Italiaanse Volpino. In Duitsland was de Spits bekend als "Der Pommer", en in de geangliciseerde vorm werd dit "Pomeranian". In Frankrijk was het bekend als Lou Lou; in Nederland ofwel Keeshond of Wolfshond. De naam Pomeranian ving aan in Georgisch Engeland, en dit is de naam die bij het ras is gebleven.
In 1888 werd een toy Pomeranian naar Koningin Victoria gestuurd vanuit Florence, Italië. Hoewel de Pomeranian al in Engeland gehouden werd op dat moment, begon een trend voor het kleinere type toen bekend werd dat de Koningin er een had. Koningin Victoria was populair onder haar onderdanen, en consequent steeg de populariteit van dit ras. Van 1891 tot 1893 inclusief was de Koningin betrokken bij het tonen van Pomeranians, en hun populariteit bij het Koninklijk huis voortduurde toen de toekomstige Koning Edward VII er een kocht voor zijn jonge dochter.
In 1870 werd de Spits hond, zoals het toen bekend was, erkend door de Kennel Club in Engeland. Sommige van deze honden konden tot 14 kg (30 pond) wegen en waren een populaire keuze voor het hudden van schapen. Toen de kleinere grootte veel populairder en gewenster werd in het late Victoriaanse Engeland, werd het verder ontwikkeld door de toevoeging van de Seidenspits, een ras dat waarschijnlijk ontstond door het kruisen van de kleinste Spits honden met Maltese honden. Initieel was het moeilijk om de grootte van de gefokte honden te controleren, maar in de loop van de tijd werd dit gestandaardiseerd om consistent de speelhond van vandaag te produceren.