Huisdieren
De Shar-Pei, een oud ras uit China, is een hond met vele kenmerkende fysieke eigenschappen. Hoewel ze gemakkelijk worden herkend aan hun losse plooien, vierkante houding en brede snuit, staan ze ook bekend als loyale, toegewijde gezinsleden die een taai koppige streak kunnen vertonen. De Shar-Pei werd ooit beschouwd als het zeldzaamste ras ter wereld, maar het is gebruikelijker geworden in de Verenigde Staten en over de hele wereld.
Experts hebben gespeculeerd dat deze honden voor het eerst werden gefokt tijdens de Han-dynastie en mogelijk een gemeenschappelijke voorouder delen met de Chow-Chow. Veel van de documenten die een specifieke geschiedenis van de Shar-Pei zouden kunnen hebben vastgelegd, zijn om verschillende redenen vernietigd of hebben verschuivingen in politieke macht niet overleefd. Het ras zelf werd in zijn thuisland bedreigd met de opkomst van de Volksrepubliek China, toen honden werden gezien als ongedierte in steden en de regering pogingen ondernam om ze uit te roeien. De Shar-Pei werd gered door mensen die ze bleven fokken op plaatsen als Hong Kong en Taiwan in de late jaren 1960. Shar-Pei honden begonnen in die tijd te worden geëxporteerd naar de Verenigde Staten. De Shar-Pei werd in 1988 geaccepteerd in de American Kennel Club, en tegenwoordig worden deze honden wereldwijd gefokt en geregistreerd.
De Shar-Pei bezit een aantal kenmerken die het ras onmiddellijk herkenbaar maken. Ze hebben een vierkant profiel, met een "nijlpaard" snuitvorm en een overvloed aan plooien over het hele lichaam. Puppy's hebben meer plooien dan volwassenen, maar volgroeide honden behouden het kenmerkende losse vel en veel plooien, specifiek geconcentreerd rond het hoofd, de nek en de schofthoogte. De naam Shar-Pei kan grofweg worden vertaald als "zandige vacht," wat een directe referentie is naar de textuur van de vacht. De korte haren hebben een korrelige, bijna schuurpapierachtige feel. De vacht is extreem ruw en staat recht van het lichaam af. Deze middelgrote hond zou ongeveer 20 inch hoog moeten zijn aan de schouder en ongeveer 50 pond wegen. Het hoofd van de Shar-Pei is groot en vierkant, maar evenredig met de rest van het lichaam. De nijlpaardsnuit, zo genoemd omdat het breed en plat is, geeft de hond een uiterlijk dat niet bij elk ander ras past. Andere kenmerkende fysieke rasstandaarden omvatten kleine, dikke, driehoekig gevormde oren die plat liggen, kleine, amandelvormige ogen en een blauwe of zwarte tong.
Over het algemeen is de Shar-Pei een slimme, "serieuze" hond die sterke banden vormt met individuen. Hoewel ze lievende metgezellen zijn, kunnen ze ook koppig zijn en kunnen ze training vereisen van iemand die zowel deskundig als ervaren is. Omdat ze zo toegewijd zijn aan hun families, zijn ze vaak beschermend ten opzichte van familieleden en tolereren ze vreemden misschien niet goed. Shar-Peis kunnen variëren van verlegen tot argwanend en zelfs agressief tegenover vreemde mensen. Ze kunnen ook onbekende dieren achterna zetten of agressie tegenover hen tonen. Wanneer de juiste introducties worden gemaakt, zijn Shar-Peis over het algemeen niet agressief tegenover gezinshuisdieren of andere mensen. Dit ras heeft ook voldoende beweging nodig, zowel fysiek als mentaal. Menselijke interactie en speelse spelletjes, samen met dagelijkse wandelingen, zullen een Shar-Pei betrokken en gezond houden.
De plooien van de Shar-Pei zijn niet alleen voor de show. Toen de hond werd gebruikt voor vechten in China, vóór de opkomst van de Volksrepubliek, hielpen het losse vel en de vele plooien de honden om zich van tegenstanders weg te draaien in een gevecht. De kleine, platte oren en diepgelegen ogen waren ook beter beschermd dan honden met grote ogen die niet in het hoofd zaten of slapende en opgerichte oren.