Huisdieren
Boston terriers werden voor het eerst in Boston gefokt als vechthonden en werden in 1893 erkend door de American Kennel Club. Sinds hun introductie worden deze honden geleidelijk weggefokt van hun vechtverleden om huisdieren te worden. In 2010 werd deze terrier op de 20e plaats gerangschikt in de meest geregistreerde rassen van de AKC.
Boston terriers hebben over het algemeen een matig energieniveau, dus ze worden niet beschouwd als hyperactief zoals veel kleine rassen. Ze hebben dagelijkse beweging nodig, maar hebben niet veel ruimte nodig om in te rennen – een dagelijkse wandeling of een spelletje apport is genoeg om de meeste van deze honden gelukkig te maken. Ze kunnen in kleine appartementen wonen, evenals in gebieden met meer ruimte.
Deze terriërs zijn zeer sociaal en leven goed samen met kinderen, volwassenen en andere gezinshuisdieren. Ze hechten zich erg aan hun eigenaren en geven vaak de voorkeur aan één persoon boven alle anderen. Hoewel ze kunnen blaffen om hun eigenaren te waarschuwen voor bezoekers, zijn ze erg vriendelijk en genieten ze van het ontmoeten van nieuwe mensen.
Boston terriers worden beschouwd als zeer intelligent en redelijk makkelijk te trainen. Ze kunnen echter een beetje koppig zijn, vooral over zindelijkheid. Hun intelligentie kan leiden tot streken als ze zich vervelen, dus deze honden hebben speelgoed nodig om ze bezig te houden wanneer hun eigenaar ze niet in de gaten kan houden.
Boston terriers zijn erg aanhankelijk, houden van spelen en aaien. Ze zijn gefokt om gezelschapsdieren te zijn en doen het niet goed als buitenhonden. Deze dieren geven de voorkeur om zoveel mogelijk bij hun menselijke gezin te zijn.