Huisdieren
Huisdieren
Door hun vochtige huid worden salamanders vaak voor hagedissen aangezien. Ze behoren tot de orde Caudata (amfibieën) en leven in vochtige en droge habitats van de noordelijke halfrond. De Japanse reuzensalamander (ook in China) meet 1,8 m en weegt tot 63 kg. De kleinste soort, Thorius arboreus, meet 1,5 cm.
De salamander heeft zes zintuigen: tast, gezicht, smaak, reuk en het vermogen om magnetisme te detecteren.
Salamanders voelen temperatuur en pijn via mechanoreceptoren in hun dermis (huid). Hun huid is ook gevoelig voor chemische vervuiling in oceanen en wateren. Vanwege deze gevoeligheid en afhankelijkheid van waterabsorptie via de huid, zijn salamanders goede indicatoren voor milieuconditie.
Salamanders leven onder stenen, in houthopen en grotachtige, vochtige omgevingen dicht bij de grond met weinig licht. Activiteit (jagen) is voornamelijk nachtelijk. Hun fotoreceptoren laten beweging en kleuren zien op ~500 nm, wat helpt bij jacht en overleven. Ze onderscheiden geel, groen, rood, grijs en onder bepaalde omstandigheden blauw.
Chemische stimuli creëren een reactie die smaak en reuk verbindt: chemoreceptie. Bij landzoogdieren zit dit systeem in de mondholte. Van de 10 erkende salamanderfamilies reageren de meeste op chemische signalen die systemen beïnvloeden waaronder smaak (uitkomen, schuilplaats zoeken). De uitlokkende stof is nog geïsoleerd – nog steeds onderzocht.
Amfibieën hebben een goed ontwikkelde reuk die helpt bij voedselzoeken naast gezicht. Zenuwzenden sturen elektrische signalen naar de hersenen die geuren decoderen. In gevangenschap vindt de salamander voedel op de bodem met reuk: wormen (aarden, bloedwormen), kreeftachtigen (garnalen), vis, harten, magere vlees.
Salamanders hebben een eigen GPS. Sommigen noemen dit foutief gehoor omdat ze de grond aanklampen voor trillingen. Onderzoek van Cornell-bioloog Kraig Adler toonde aan dat geïsoleerde salamanders met beperkte overige zintuigen het magnetische veld en weg naar huis nauwkeurig detecteren.