Huisdieren
Vuursalamanders zijn moeilijk te vinden voor roofdieren omdat ze graven, zich onder stammen en bladverstrooiing verstoppen en in scheuren leven waar ze moeilijk te detecteren en te bereiken zijn. Deze salamanders worden nachts actief, wat de kans op ontdekking vermindert. Vuursalamanders leven in Europa, noordelijk Afrika, westelijk Azië en enkele delen van het Midden-Oosten.
Er is weinig bekend over roofdieren van vuursalamanders. Volgens de website Reptiles and Amphibians of France braken de meeste dieren die deze salamanders eten, of sterven; echter, vogels en kleine zoogdieren jagen op jonge salamanders, en vogels, kleine zoogdieren, forellen en libellenlarven eten larven van vuursalamanders. Vogels die jagen op vuursalamanders zijn roofvogels zoals de bonte arend en de dwergarend.
Menschen kunnen als roofdier beschouwd worden, maar we jagen ze niet voor voedsel. Mensen vangen de dieren voor huisdieren en wetenschappelijk onderzoek. Vuursalamanders lijden ook onder habitatverlies door menselijke activiteiten. Velen komen om het leven door auto-ongelukken.
Vuursalamanders hebben een verdedigingshouding, maar hun beste wapen is onzichtbaar. Hun lichamen scheiden neurotoxinen uit. De toxin komt uit de parotoïde klieren boven hun ogen en uit giftklieren die langs hun hele lichaam lopen. De salamanders kunnen de melkachtige vloeistof met toxinen tot 30 cm ver spuiten bij dreiging. Hoewel de toxines de huid van de salamander beschermen tegen infecties, veroorzaken ze irritatie bij mensen en kunnen dodelijk zijn voor kleine dieren, met tijdelijke blindheid of braken als gevolg.
De term "salamander" betekent "vuurhagedis". In de Middeleeuwen dachten mensen dat salamanders uit vuur ontstonden omdat ze uit stokken voor het vuur kwamen, maar dit idee kan deels te maken hebben met hun kleuring. Vuursalamanders hebben aposematische kleuring: een opvallende kleurdisplay die aan roofdieren signaleert dat ze giftig zijn. De kleur van hun tekeningen varieert: wit, geel, oranje of rood. De verdeling kan in vlekken of onregelmatige strepen zijn; sommige hebben bijna hun hele lichaam bedekt met heldere kleur, anderen zijn bijna volledig zwart. Heldere kleuren signaleren aan roofdieren: "ik ben giftig", wat de kans verkleint dat ze gejaagd of gegeten worden.