De vuursalamander dankt zijn naam aan zijn gewoonte om te overwinteren in de spleten van hout en te ontsnappen wanneer het hout in de wintermaanden in vuren wordt gebruikt. De vuursalamander werd gedacht immuun te zijn voor vuur; echter, de dunne huid van de salamander maakt het bijzonder vatbaar voor vuur.
Salamanderfeiten
- De vuursalamander is het grootste lid van de familie Salamandridae, groeiend tot tussen de 15 en 30 centimeter lengte, volgens Wild Info. De vuursalamander komt algemeen voor in heel Europa, behalve in het Verenigd Koninkrijk, Scandinavië en kustgebieden van de Oostzee, en in Noord-Afrika en gebieden van het Midden-Oosten. Om zich aan te passen aan zijn habitat, is de vuursalamander comfortabel geworden met het leven in temperaturen tussen 15 en 21 graden Celsius. Hogere temperaturen tijdens de zomers in Noord-Afrika en het Midden-Oosten en lagere wintertemperaturen in Centraal-Europa zorgen ervoor dat de vuursalamander perioden van onbewegelijkheid ingaat. Bij hogere temperaturen vertoont de vuursalamander tekenen van hitte-stress.
Toxinen
- De vuursalamander heeft een manier ontwikkeld om een giftig toxin uit te scheiden om roofdieren af te schrikken om het aan te vallen. Wanneer aangevallen, ontsnapt de vuursalamander niet, maar kan het een giftig toxin spuiten om de roofdier weg te jagen en in sommige gevallen kleine roofdieren te doden. Achter de ogen van de vuursalamander zitten grote parotoïde klieren, en rijen giftige klieren strekken zich uit over het lichaam van de salamander. Bij mensen kunnen de neurotoxinen die door de salamander worden uitgescheiden braken en perioden van tijdelijke blindheid veroorzaken.
Leefgebied
- Voor het overleven in zijn habitat is de vuursalamander aangepast om te schuilen in vochtige, donkere bosgebieden nabij water voor broeddoeleinden. De vuursalamander is een nachtdier, dat in het duister beweegt om roofdieren te vermijden. Overdag verstoppen vuursalamanders zich onder stammen of stenen en kunnen ze ondiepe tunnels ondergronds graven om een koele, vochtige omgeving te behouden. Wanneer ze overdag jagen, heeft de vuursalamander het vermogen ontwikkeld om op gezicht te jagen, stilstaande objecten negerend terwijl het bewegende prooien volgt. In het duister kan de salamander de geur van een prooi gebruiken om het op te sporen en te vangen.
Prooi
- Om te overleven in een bosomgeving is de vuursalamander een opportunistische jager geworden, die voedsel verkrijgt uit zowel zachte als harde kleine wezens. De prooi van de vuursalamander omvat naaktslakken en wormen, samen met insecten zoals vliegen, kevers en honderdpootjes. De voorkeursprooi van de vuursalamander wordt vaak bepaald tijdens zijn transformatie van larve naar volwassen dier.
Salamanders en watersalamanders
