Huisdieren
Huisdieren
De West Highland White Terrier, beter bekend als de Westie, is een populair terrierras. Kort, robuust en compact, staat de Westie bekend als een levendige en eigenzinnige maar vriendelijke hond, typerend voor het terriertype. De Westie is onmiddellijk herkenbaar aan zijn dichte, witte vacht, ronde kop en rechtopstaande staart.
Westies worden ervan gedacht te zijn gefokt uit een verscheidenheid aan Schotse terrierrassen, allemaal ongetwijfeld uit dezelfde algemene wortels. Gekoesterd als kleine wild- en ongediertejagers, wordt gezegd dat Westies werden gefokt voor hun witte vacht door kolonel Edward Donald Malcolm uit Schotland, nadat een van zijn rode terriërs werd verward met een vos en werd neergeschoten tijdens een jacht, volgens de West Highland White Terrier Club of America. Kolonel Malcolm besloot vermoedelijk vanaf dat moment witte honden te fokken die zeer zichtbaar en onmiddellijk onderscheidbaar van wild zouden zijn.
Oorspronkelijk bekend als de Roseneath Terrier, vernoemd naar het landgoed van de Hertog van Argyll in Dumbartonshire, Schotland, werd de Westie getoond als de West Highland White Terrier op de Crufts hondenshow in 1906, bijna 100 jaar nadat het ras was gecreëerd. Genoemd naar hun robuuste karakter en de algemene regio waarin ze werden gefokt, werd het ras West Highland White Terrier in 1908 opgenomen in de terriergroep van de American Kennel Club (AKC). Het ras heeft uitmuntend presteerd in verschillende AKC-evenementen, waaronder gehoorzaamheid en behendigheid.
De Westie meet ideaal gesproken 10 tot 11 inch hoog bij de schouder, met een compacte, stevige bouw, diepe borst en ribben en een rechte rug, volgens de American Kennel Club. De kop is in verhouding tot het lichaam, en de ogen zijn wijd uit elkaar, met een directe, doordringende blik. De kleine, puntige oren van de Westie zijn ook wijd uit elkaar en moeten rechtop worden gedragen. De benen zijn spierwit en dikbeend, hoewel enigszins kort. De gang is krachtig en recht, maar niet stijf.
De kenmerkende witte vachten van Westies bestaan uit twee lagen--de grove, langere buitenlaag en de zachtere, kortere binnenlaag. De hond moet volledig wit zijn, maar enige wheaten puntjes zijn acceptabel. De vacht moet enigszins draadachtig lijken, en enige aanwijzing van zachtheid en pluizigheid wordt als een fout beschouwd. De kenmerkende vacht van de Westie verliest zelden haar of roos, wat ze tot goede huisdieren maakt voor mensen met allergieën. Dit, gecombineerd met de draadachtige aard van de vacht, maakt veelvuldig baden onnodig. In feite kan overmatig baden huidaandoeningen veroorzaken, waaraan Westies gevoelig kunnen zijn.
Westies zijn over het algemeen vrij van ernstige gezondheidsproblemen, maar ze kunnen gevoelig zijn voor verschillende aandoeningen, waaronder inflammatoire darmziekte en lymfoom--hoewel de incidenties zeldzaam zijn. De meest voorkomende gezondheidsproblemen waarmee Westies te maken krijgen, zijn veel minder ernstig, waaronder atopische dermatitis, een huidaandoening, en patellaire luxatie, een aandoening waarbij de knieschijf uit zijn plaats glijdt. Patellaire luxatie vereist over het algemeen alleen chirurgie in zeer ernstige gevallen, en de meeste gerenommeerde fokkers zullen de aandoening niet hebben in hun fokbestand. Atopische dermatitis is aan de andere kant, hoewel het geen levensbedreigende ziekte is, wel in staat om een chronische aandoening te worden als het niet snel wordt behandeld, vooral als de hond wordt blootgesteld aan vlooien of allergenen.
Over het algemeen is de Westie een geliefd huisdier voor velen die genieten van een vurige maar lieve metgezel. Westies zijn zelden agressief, maar ze spelen wel ruw, dus ze zijn niet de beste huisdieren voor huishoudens met zeer jonge kinderen. Ze vereisen minimaal een uur krachtige beweging per dag, of er kunnen destructieve gedragingen optreden. Westies vereisen dagelijks borstelen maar zelden baden, wat ze tot een relatief laag onderhoudsintensief huisdier maakt dat het hele gezin kan genieten.