Huisdieren
Huisdieren
Bulldogs hebben een geschiedenis van geweld en agressie. Het ras is echter in de negentiende eeuw afgenomen toen autoriteiten stierenpesten verboden. Sindsdien hebben fokkers geprobeerd de uitstraling van de brute voorouders nieuw leven in te blazen terwijl ze het agressieve karakter elimineren. De Engelse Bulldog en de Olde English Bulldog (OEB) gingen uit elkaar toen verschillende fokkers het ras in verschillende richtingen namen. Het resultaat was twee zeer verschillende variëteiten.
De Engelse Bulldog heeft een middelgrote, brede maar compacte bouw met korte poten. Voeg een gigantische kop en extra huid die over het voorhoofd en de schedel vouwt, en je hebt de Engelse Bulldog. De reu is 12 tot 16 inch hoog en weegt 53 tot 55 pond, terwijl de teef gemiddeld 49 tot 51 pond weegt.
De Olde English Bulldog daarentegen is spierwit, middelgroot, sterk, stabiel en atletisch. Hij heeft een evenwichtiger uitstraling dan zijn tegenhanger, zonder overdreven kenmerken. Hoewel hij een grote schedel heeft, is deze evenredig aan het lichaam en de schouders van de hond. De reu is 17 tot 20 inch hoog en weegt 60 tot 80 pond. Teven zijn 16 tot 19 inch hoog en wegen 50 tot 70 pond. Nog niet erkend door de American Kennel Club (AKC), de bloedlijn heeft meer geloofwaardigheid gekregen sinds het ras 9 generaties heeft voortgebracht.
Beide rassen zijn van nature vergelijkbaar. Ze neigen ertoe affectueus, betrouwbaar en zacht met kinderen te zijn. Ze zijn superieure waakhonden omdat loyaliteit aan het gezin het focuspunt is van deze twee rassen. Omdat deze rassen enigszins dominant zijn, moeten eigenaren optreden als de alfeahond in de roedel. Met andere woorden, hij kan niet de dominante zijn. Jij moet dat zijn.
De Engelse Bulldog heeft een slecht zicht en ademhalingsproblemen. Hij is gevoelig voor hitte en kou en kan verschrikkelijke reacties vertonen bij warm weer. De teef bevordert vaak via een keizersnede omdat de koppen van de puppy's zo breed zijn. Dit ras krijgt ook gemakkelijk huidaandoeningen en heeft heup- en knieproblemen. De honden leven ongeveer 8 jaar.
Maaltorsie is een pijnlijke en vaak dodelijke ziekte veroorzaakt door het eten van te veel voedsel in één keer. De Olde English Bulldog is vatbaar voor maaltorsie. Heupdysplasie, wat veel voorkomt bij grote rassen, kan ook een probleem zijn voor dit ras. Omdat fokkers proberen het ras van stoornissen te ontdoen, fokken ze geen hond die aan heupproblemen onderhevig is. Deze honden hebben een levensverwachting van 11 jaar of meer.
Veel mensen verwarren de Olde English Bulldog met de Engelse Bulldog. De twee rassen zijn echter duidelijk verschillend. De Engelse Bulldog is een staand lid van de AKC, en velen daarvan zijn showhonden. De OEB is een mix en wordt niet erkend door de prestigieuze club. De oorspronkelijke fokker, David Leavitt, gebruikte Engelse Bulldogs, Bull Mastiffs, American Pit Bull Terriers en American Bulldogs om zijn nieuwe ras te initiëren. Leavitt's doel was niet om de bulldog van de zeventiende en achttiende eeuw volledig opnieuw te creëren, maar om hun uitstraling vast te leggen zonder het wrede karakter.
Het zeventiende-eeuwse Engeland markeerde de geboorte van het Bulldog ras. Er bestaan vandaag de dag vele variëteiten, maar het vroege ras bestond alleen voor stierenpesten, de sport van honden op stieren zetten in een arena. In het midden van de negentiende eeuw verbood Engeland deze praktijk, dus bulldogs verloren hun belangrijkste reden van bestaan. Als gevolg hiervan namen de aantallen Bulldogs snel af tot bijna uitsterving. Door de jaren heen hebben fokkers het ras omgeleid om minder agressief te zijn dan zijn vroege voorouders.