Huisdieren
Huisdieren
De levendige kleine Norfolk terrier is een van de vele hondenrassen die in Engeland zijn ontstaan. Het wordt vaak verward met de Norwich terrier, omdat beide terriërrassen tot de jaren 1930 hetzelfde werden beschouwd, volgens "Encyclopedia of Dog Breeds." De Norwich terrier heeft speciale behoeften waaraan potentiële eigenaren zich bewust moeten zijn voordat ze er een naar huis halen.
Zowel Norfolk als Norwich terriërs werden in de jaren 1880 ontwikkeld in de graafschappen Norwich en Norfolk. Kleine, rafelige terriërs met korte poten konden door jagers in zadeltassen worden gedragen naar waar prooi zich in hun burchten verstopte. De terrier kon dan de burcht binnen, de prooi doden of eruit slepen. Deze terriërs werden de favoriete hondenras van Cambridge, dus voor een tijd stonden ze bekend als CamTabs. Een CamTab genaamd "the Jones terrier" wordt beschouwd als de voorvader van de rassen. In de jaren 1930 leidden meningenverschillen onder hondenfokkers over hoe de ideale terrier eruit zou moeten zien tot een splitsing van het ras in de Norwich en Norfolk terriërs.
Norfolk en Norwich terriërs zijn vergelijkbaar in grootte, oorvorm en temperament. De Norfolk is de kleiner van de twee rassen, met een gemiddelde hoogte van ongeveer 9,5 inch aan de schouder, vergeleken met de Norwich terrier die gemiddeld 10 inch hoog is. Norfolk terriërs wegen 10 tot 12 pond terwijl de Norwich 11 tot 12 pond weegt. De oren van de Norfolk terrier vouwen naar beneden terwijl de oren van de Norwich terrier omhoogsteken als driehoeken.
Norfolk terriërs werden gefokt om te jagen, ongedierte uit te graven en te doden. Ze mogen niet worden gehouden in huizen met knaagdieren als huisdier. Ze kunnen ook geneigd zijn te graven. Norfolk terriërs werden ook gefokt om te blaffen zodat een jager de hond en de prooi kon vinden. Hoewel dit Norfolk terriërs uitstekende waakhonden maakt, moeten ze worden getraind om te stoppen met blaffen op commando.
Norfolk terriërs zijn meestal tinten van bruin. Deze tinten staan bekend als rood; een rood gemengd met wit genaamd fawn; een soort zacht goud genaamd wheaten; tan met zwarte vlekken en grizzle, wat een mengsel is van tan, zwart, grijs en witte haren. Hoewel er Norwich terriërs worden geboren met witte vlekken, worden ze meestal gediskwalificeerd van hondenshows, volgens de American Kennel Club. Ongeacht de vachtkleur is de neus altijd zwart en zijn de ogen meestal bruin.
Norfolk terriërs zijn vaak gezonder dan vele andere soorten kleine rashonden terriërs, misschien omdat het ras nooit zo populair was als de West Highland white terrier of de Yorkshire terrier. Maar vanwege hun korte poten kunnen Norfolk terriërs knie-, been- en hartproblemen hebben, die erger kunnen worden als ze overgewicht krijgen, volgens de Norfolk Terrier Club of Great Britain.
De Norfolk terrier heeft een lichaamsvacht van één tot twee inch lang. De dekvacht is grof om de hond te helpen beschermen tegen de elementen. De ondervacht is veel zachter. De vacht is zeer kort op het hoofd en de oren, behalve voor de wenkbrauwen, wat de hond een komische uitdrukking geeft, volgens de American Kennel Club.