Huisdieren
Huisdieren
Ketoonproductie heeft te maken met vetmetabolisme. Als het lichaam van de kat geen glucose kan gebruiken, zal zijn lever ketonen produceren door vet af te breken in vetzuren. Na ophoping in het bloed, gaan ketonen in de urine van de kat. Testen op ketonen bij katten bestaat uit een urineonderzoek, waarbij de aanwezigheid van grote aantallen ketonen vaak indicatief is voor een ernstige veterinaire aandoening. Ketose is meestal een teken van diabetes mellitus bij de kat.
Wanneer lichamen genaamd ketonen ophopen in het bloed, is het resultaat ketose, waarbij het lichaam vetvoorraden onjuist metaboliseert. Ketose alleen is niet per se gevaarlijk voor de kat, maar het kan uitdroging en braken veroorzaken. Acidose betekent verhoogde bloedzuurgraad. Wanneer zowel ketose als acidose in de bloedbaan optreden, resulteert dit in ketoacidose, wat dodelijk kan zijn als het onbehandeld blijft.
Teeken en symptomen van diabetes mellitus bij de kat omvatten plotselinge gewichtsafname, verhoogde dorst, constante honger en overmatig urineren. De kat kan ook vatbaarder worden voor infecties. Als je kat een van deze tekenen of symptomen vertoont, breng hem dan naar je dierenarts voor een onderzoek en testen. Hoe sneller je kat goed wordt gediagnosticeerd, hoe geringer de kans dat hij diabetische ketoacidose ontwikkelt. Deze situatie ontwikkelt zich doorgaans wanneer de kat niet gediagnosticeerd en onbehandeld blijft voor diabetes, wat resulteert in een veterinaire noodsituatie die ziekenhuisopname vereist. Teeken dat de kat ketoacidose ervaart, omvatten braken, sufheid en gebrek aan eetlust.
Als je kat ketoacidose ontwikkelt, zal het veterinaire personeel de behandeling beginnen met intraveneuze vloeistoffen samen met insuline-injecties. Gedurende deze tijd worden het bloed, de urine en de vitale functies van de kat continu gemonitord -- het dier is in het veterinaire equivalent van intensieve zorg. Zodra de kat stopt met braken en weer voedsel binnen kan houden, zal hij regelmatige insuline-injecties beginnen te ontvangen in een behandeling vergelijkbaar met oncompliceerde diabetes.
Urine- en bloedtests detecteren ketonen. Bij de eerste, nadat de dierenarts een urine-monster heeft verzameld, wordt een speciaal behandelde teststrip in het monster gedoopt. De resulterende kleurveranderingen in de strip geven de aanwezigheid van ketonen en de relatieve hoeveelheid aan -- sporen, groot of klein of geen bewijs van ketonen. De dierenarts kan strips gebruiken die ook glucosewaarden detecteren. Als de kat bepaalde soorten medicatie krijgt, kunnen false positieven optreden. Zorg ervoor dat je je dierenarts op de hoogte stelt van welke over-the-counter medicijnen of vitamines de kat ontvangt.
Goedkope bloedtestapparaten die je thuis kunt gebruiken, zijn beschikbaar als je je diabetische kat regelmatig wilt testen op de aanwezigheid van ketonen. Bloedmonsters worden over het algemeen uit het oor genomen. Een methode om eenvoudig een bloedmonster van je kat te krijgen, is om een paar eetlepels havermout of rijst in een sok te doen, een knoop te maken en deze ongeveer 30 seconden in de magnetron te doen. Zorg ervoor dat het warm, niet heet is, en plaats het gedurende een minuut op het oor van de kat. Op dat moment moet het verwarmde oor eenvoudig te prikken zijn met een naald in een spuit. Je hebt alleen een kleine hoeveelheid bloed nodig om op de teststrip te gebruiken, die vergelijkbaar is met een glucosestrip. Om de kat meer mee te werken, bestrooi met traktaties na het nemen van het bloedmonster. Breng wat antibiotische crème aan op de geprikte plek.