Huisdieren
Huisdieren
Kattenurine fungeert zowel als een middel voor afvalscheiding als een middel voor reukcommunicatie tussen katten. Elke van deze functies wordt uitgevoerd door verschillende chemische verbindingen die in de urine aanwezig zijn, waaronder metabole afvalstoffen, ureum en sommige aminozuren. Het analyseren van de verbindingen die in kattenurine aanwezig zijn, kan ook inzicht geven in ziekten en gezondheidsproblemen waarvan de kat mogelijk lijdt.
Urine is het primaire middel voor het uitscheiden van metabole afvalstoffen. Afhankelijk van het dieet van een kat kan de urine variërende hoeveelheden natrium, kalium en calcium bevatten. Deze verbindingen zijn afgeleid van de afbraak van moleculen in het voedsel van de kat en moeten worden uitgescheiden voordat ze zich in het lichaam van de kat ophopen.
Het belangrijkste afvalproduct dat in de urine van elk zoogdier wordt uitgescheiden is ureum. Ureum is een stikstofverbinding die resulteert uit de afbraak van aminozuren, die aanwezig zijn in het eiwit in het dieet van de kat. Omdat ureum zeer giftig is, moet het worden verdund met water en uit het lichaam worden verwijderd als urine.
Gecastreerde mannetjeskatten hebben de neiging om hun territorium te markeren door urine te spuiten op een verticale oppervlak. Reukmarkering is een middel voor reukcommunicatie tussen katten, en de gebruikte urine bevat twee aminozuren die niet aanwezig zijn in normale kattenurine. Deze aminozuren, felinine en isovathene, bevatten beide zwavel, en als ze beginnen te degraderen nadat de urine is gespoten, wordt de zwavel vrijgegeven en begint het te ruiken.
Soms zal de urine van een kat afwijkende verbindingen bevatten die duiden op ziekte. Een gekwalificeerde dierenarts kan een urine monster nemen en testen om bij te dragen aan hun diagnose. Als de kat lijdt aan urinewegaandoening, zal de urine er bloed in zitten. En, net als bij mensen, is de aanwezigheid van glucose een teken dat de kat diabetes heeft.