Huisdieren
Huisdieren
Vergelijkbaar met een urine-analyse voor mensen, kan een kattenurine-analyse een belangrijk instrument zijn in diagnostische evaluatie. Het kan niet alleen indicatief zijn voor de huidige gezondheidstoestand van de kat, maar ook voor de prognose of responsiviteit op behandeling voor een bestaande aandoening.
Vaak zal een dierenarts om een monster van de urine van de kat vragen meegebracht vanaf huis. Om dit monster gemakkelijk te verkrijgen, vervang de korrel in de kattenbak door een niet-absorberend materiaal zoals styropor vulkorrels of aquariumgrind. Nadat de kat in de kattenbak heeft geurineerd, giet de urine in een schone, droge container met een deksel en bewaar in de koelkast tot de dierenartsafspraak.
Andere keren kan een dierenarts een in-praktijk urine-monster of een steriel monster vereisen. Deze urine-monsters kunnen verkregen worden door catheterisatie of cystocentese. Catheterisatie is wanneer een buisje in de blaas wordt ingebracht door de urethra, en cystocentese is wanneer een naald direct in de blaas wordt gestoken door de buik. Zodra het monster is verzameld, zal het urine-monster fysieke, chemische en sedimentanalyses ondergaan.
Tijdens de fysieke analyse worden de kleur, troebelheid en specifiek gewicht bepaald. Urine van een gezonde kat is geel/amberkleurig en helder tot licht troebel. Bloed in de urine kan het een bruinachtige tint geven en overmatige witte bloedcellen kunnen de urine troebel maken. De specifieke gewichtmeting van de urine vertelt hoe goed de nieren functioneren en wordt verkregen door een druppel urine in een refractometer te plaatsen.
Chemische analyse van kattenurine wordt gedaan door een dipstik in het monster te steken. Metingen die verkregen kunnen worden omvatten pH, eiwit, glucose, ketonen, bilirubine, bloed en nitrieten. Waarden die buiten acceptabele normale ranges vallen, kunnen de dierenarts helpen bij het diagnosticeren van potentiële gezondheidsproblemen.
Om het sediment van de urine te analyseren, wordt het monster eerst gecentrifugeerd. De bovenlaag van urine wordt weggegooid en de overgebleven laag deeltjes op de bodem wordt bewaard voor testen. Met behulp van glasplaatjes en kleuring worden deze deeltjes onder een microscoop bekeken en geïnspecteerd op de aanwezigheid van witte bloedcellen, bacteriën, kristallen en cilinders.
Hoewel een nuttig diagnostisch hulpmiddel, is een feliene urine-analyse slechts indicatief voor wat er in het lichaam van de kat gaande is gedurende een korte periode. Resultaten kunnen beïnvloed worden door medicijnen en supplementen, alsook de verloop van tijd. Een herhaalde urine-analyse kan na slechts 24 uur heel andere resultaten opleveren.