Huisdieren
Huisdieren
Net als dat regelmatige controles verstandig zijn voor de menselijke gezondheid, zijn ze eveneens verstandig om huisdieren in goede gezondheid te houden. Dierenartsen raden regelmatige bezoeken aan zodat een scala aan tests kan worden uitgevoerd, inclusief een urinanalyse, die gezondheidsproblemen kan detecteren. Een aandoening die wordt vastgesteld door urinanalyse is de hoeveelheid kalium in de bloedbaan van de kat. Als de niveaus abnormaal hoog zijn, kan dit signaleren op een ernstig gezondheidsprobleem dat hyperkaliëmie wordt genoemd, wat de hartfunctie ernstig kan beïnvloeden en, als het onbehandeld blijft, dodelijk kan zijn.
Kalium wordt normaal gesproken uitgescheiden in de nieren van de kat. Kalium, vanwege zijn zuurgraad in het bloed van het dier, kan direct de normale functie van het hart beïnvloeden. En alles wat de normale functie van het hart beïnvloedt, of het nu bij mensen, eekhoorns of je kat is, brengt het organisme op groter onmiddellijk gezondheidsrisico voor hartproblemen.
Het hormoon aldosteron veroorzaakt dat de dunne verlengde kanalen, genaamd tubuli, in de nier natrium en water vasthouden. In de juiste balans is dit wenselijk. Maar wanneer de tubuli vernauwen of anderszins de nieruitscheiding van kalium beïnvloeden, kan dit ertoe leiden dat het hart slecht reageert en kan het levensbedreigend zijn vanwege de herhaalde hartritmestoornis die hieruit voortvloeit.
Dingen om op te letten bij uw huisdierkat zouden zijn algehele zwakte, vermoeidheid en lethargie (hoewel lethargie vaak moeilijk te detecteren is bij katten omdat ze sowieso de helft van hun leven slapen), daadwerkelijke ineenstorting of slappe verlamming. Nog moeilijker te detecteren zijn de arritmieën zelf. Een normale hartslag van een kat ligt tussen de 110 en 130 slagen per minuut. De meeste eigenaren zouden normaal gesproken niet denken om op onregelmatige hartslagen te letten zonder eerst de duidelijker symptomen op te merken. Als u langdurige afwijkingen hebt opgemerkt, zoals maagdarmklachten, moeite met plassen en lage urineproductie, kunnen ze op veel minder ernstige ziekten wijzen, zoals een urinewegobstructie of -infectie, maar desondanks worden behandeld.
Als uw kat een abnormaal hoge inname van kalium heeft, mogelijk vanwege de behandeling van een andere aandoening die het gebruik van kaliumsupplementen of vloeibaar voedseltherapie met kaliumsupplementen voorschrijft, zouden de hierboven beschreven symptomen op de mogelijkheid van hyperkaliëmie kunnen wijzen. Ook zijn aandoeningen die gepaard gaan met acidose (urine is hoog in zuurgehalte) of ongebruikelijke buikopvulling door vocht andere potentiële waarschuwingstekens.
Breng uw kat onmiddellijk naar de dierenarts. Hyperkaliëmie kan de normale bloedstroom beïnvloeden, zodat er andere complicaties kunnen ontstaan met betrekking tot andere organen, waardoor het hart zelf verder wordt beschadigd. Verwacht dat de dierenarts een elektrocardiogram uitvoert om de elektrische stromen in de hartspieren te bepalen, wat afwijkingen toont in het vermogen van het hart om te samentrekken/kloppen. Het verlagen van kaliumniveaus door het toedienen van zoutoplossing is ook zeer belangrijk. Eenmaal gestabiliseerd, zal de dierenarts u instrueren over de juiste nazorgbehandeling en aandringen op een nieuwe controle in de nabije toekomst.