Huisdieren
Huisdieren
Megaesophagus is een aandoening waarbij katten (en honden, vaker) een zeer uitgerekte slokdarm ontwikkelen, de buis die voedsel van de keel naar de maag verplaatst. Oorzaken van megaesophagus kunnen variëren, maar in alle gevallen heeft de slokdarm van de kat enig of geheel vermogen verloren om voedsel naar zijn spijsverteringsstelsel te verplaatsen. Behandelingsopties hangen grotendeels af van de onderliggende oorzaak van de megaesophagus en of het een aangeboren of verworven aandoening is.
Regurgitatie, of de passieve uitstoting van onverteerd voedsel uit de keel, is het meest voorkomende symptoom van megaesophagus bij katten. Kittens met de aandoening zullen zelfs melk door de neus teruggeven. Zwakte, uitdroging en andere tekenen van ondervoeding kunnen optreden bij jonge katten, omdat het voedsel dat ze eten niet bij hun maag terechtkomt, maar in de geëxpandeerde slokdarm blijft steken. Uiteindelijk wordt dit voedsel vloeibaar genoeg om volledig te slikken. Koorts, moeizame ademhaling en hoest zullen zich bij sommige katten ontwikkelen als ze aspiratiepneumonie ontwikkelen door per ongeluk een deel van het vloeibare voedsel in te ademen. Ernstige spierzwakte of pijn kan aangeven dat de onderliggende oorzaak een neuromusculair probleem is.
Een obstructie in het spijsverteringskanaal van de kat is een veelvoorkomende oorzaak van megaesophagus. Obstructies kunnen het gevolg zijn van iets dat de kat heeft ingeslikt of van tumoren of andere vernauwingen in het spijsverteringskanaal. Ziekte of trauma aan de hersenen, wervelkolom of zenuwen van de kat kan de functie van de slokdarm belemmeren. Kwikvergiftiging wordt ook aangegeven door neurologische problemen. Persistente rechter aortabuis is een hartafwijking waarbij de slagaders voor de longen en het hart zich om de slokdarm ontwikkelen, in plaats van aan de linkerkant van het hart van de kat. Dit vernauwt de slokdarm, maar de aandoening is zeldzaam.
Raadpleeg een dierenarts over medicijnen die beschikbaar zijn om de slokdarmmotiliteit van uw kat te verbeteren. Dierenartsen hebben met succes de motiliteit verbeterd met Cisapride en Metoclopramide. Andere medicijnen kunnen worden gebruikt om neuromusculaire aandoeningen te behandelen. Geef een kat met megaesophagus vele kleine maaltijden per dag, bij voorkeur vanaf een verhoogd oppervlak, om te voorkomen dat er te veel voedsel in de slokdarm blijft steken. Houd de kat minstens 15 minuten na elke maaltijd rechtop. Zwaartekracht kan helpen om voedsel naar de maag van de kat te verplaatsen, vooral als u de kat op uw schouder houdt. Chirurgie zal problemen corrigeren die worden veroorzaakt door tumoren of andere obstructies, evenals persistente rechter aortabuis.