Huisdieren
Huisdieren
Omgaan met feline angst kan een ernstig probleem worden voor kateigenaren. De meest voorkomende vorm van angst bij katten staat bekend als verlatingsangst, waarbij symptomen optreden vlak voor, tijdens en direct na de afwezigheid van de eigenaar. Echter, angst kan ook worden veroorzaakt door veranderingen in routine, zoals de eigenaar die van de eerste naar de tweede dienst verandert, verhuizen naar een nieuw huis, het introduceren van een nieuwe hond of kat of het verlies van een familielid.
Katten die lijden aan angst kunnen een verandering in hun spreekgewoonten vertonen. Diegene die vroeger stil waren, kunnen luid en vervelend worden. Katten kunnen ook gaan miauwen of overmatig miauwen, of ze stoppen gewoon met proberen te communiceren met hun eigenaren.
De meeste kateigenaren zullen een verandering in het gedrag van hun kattengezel opmerken als het eerste teken van een probleem. Bijvoorbeeld, een normaal actieve vogelwaarnemer zal misschien geen interesse meer tonen om op haar favoriete plek te zitten. Andere voorbeelden van gedragsveranderingen zijn gebrek aan interesse in favoriete speelgoed, verlegenheid, agressie, verlies van genegenheid en de eigenaar van kamer naar kamer volgen.
Katten, wanneer gestrest, kunnen hun eetgewoonten aanzienlijk veranderen. Bijvoorbeeld, een kat die lijdt aan verlatingsangst--misschien vanwege de afwezigheid of het volledige verlies van een eigenaar--kan iemand aan zijn zijde nodig hebben tijdens de voertijd, of de kat stopt helemaal met eten.
Angst kan ook bij sommige katten braken veroorzaken. In de meeste gevallen treedt braken op wanneer de eigenaar het huis heeft verlaten. Echter, het kan ook te wijten zijn aan veranderingen in maaltijdtijd, gasten in huis of zelfs om aandacht te krijgen. Het braaksel kan variëren en kan geel van kleur zijn, helder of voedseldeeltjes of zelfs bloed bevatten--vooral bij een gestreste kat.
Veranderingen in poetsgewoonten zijn ook een enorme indicatie van angst bij katten. Sommige katten stoppen helemaal met poetsen, terwijl anderen beginnen met overmatig poetsen. Beide veranderingen kunnen leiden tot haaruitval, rood en geïrriteerde huid, droge huid, jeuk en roos. In extreme gevallen kan de kat de huid ernstig verminken door te kauwen, wat secundaire infecties veroorzaakt.
In zeldzame gevallen kan de getroffen kat betrokken raken bij vormen van ongewenst, vernietigend gedrag. Bijvoorbeeld, vernietigend gedrag omvat krabben tegen ramen of deuren in een poging te ontsnappen of herenigd te worden met een eigenaar. Sommige katten krabben zo overmatig dat hun klauwen slijten tot een punt van bloeding of infectie. Ze kunnen ook plassen op persoonlijke items, zoals kleding die op de vloer ligt.