Huisdieren
Huisdieren
Hyperthyreoïdie treedt op wanneer de schildklier van een katachtige vergroot is en te veel T3 en T4 schildklierhormonen produceert. Feliene nierziekte is het gevolg van de nefronen (de kleine microscopische eenheden die de nieren vormen) die langzaam afsterven vanwege nierschade of leeftijd. In sommige gevallen is hyperthyreoïdie geneesbaar; nierziekte is dat niet. Beide aandoeningen hebben een verscheidenheid aan behandelingen die, indien succesvol, een relatief gezonde (al is het in sommige gevallen tijdelijke) balans in het leven van de katachtige kunnen herstellen.
Een juist dieet is cruciaal bij de behandeling van nierziekte en er worden vaak speciale dieet voorgeschreven om de belasting op de nieren te verminderen. Nierdieet voer is speciaal samengesteld om laag in fosfor, natrium en eiwit te zijn om de hoeveelheid mineralen die de nieren uit de bloedbaan moeten filteren te minimaliseren. Bepaalde formuleringen van deze dieet bevatten ook omega-3 vetzuren en vitamines B en C, waarvan wordt aangenomen dat ze bijdragen aan niergezondheid.
Methimazol verlaagt de productie van schildklierhormonen bij een katachtige en wordt in sommige gevallen gebruikt als een effectieve levenslange behandeling van hyperthyreoïdie. Methimazol geneest hyperthyreoïdie niet, maar het zal de productie van T3 en T4 hormonen reguleren als een doseringsbalans wordt bereikt. Bijwerkingen van methimazol kunnen echter ernstig zijn, en omvatten "braken, anorexie, koorts, bloedarmoede en lethargie," volgens Cornell University.
Medicatie voor nierziekte is net zo gevarieerd als de problemen die de aandoening veroorzaakt. Erythropoietine wordt voorgeschreven voor nierziekte veroorzakende bloedarmoede. Calciumontwakingen worden gecorrigeerd met Calcitriol. Aluminiumhydroxide voorkomt dat overtollig fosfor in de bloedbaan terechtkomt—cruciaal in de zorg voor nierfunctie. Eetlustopwekkers en zuurregelaars worden gebruikt om de ziektegerelateerde spijsverteringsproblemen te beheersen. Calciumkanaalblokkers zijn vereist als de nierziekte hoge bloeddruk veroorzaakt. (Refs. 3 en 4)
Deze behandeling is exclusief voor hyperthyreoïdie en, hoewel 95 procent succesvol in het genezen van hyperthyreoïdie, kan het niet erg aantrekkelijk zijn voor de kat of zijn eigenaar. Radioactief jodium wordt in de bloedbaan van de kat geïnjecteerd, waar het naar de schildklier reist en daar wordt opgenomen. De straling doodt abnormaal schildklierweefsel en normale hormoonfunctie neemt meestal na één tot twee weken weer op.
Omdat de kat radioactief wordt, is deze behandeling echter alleen geautoriseerd in faciliteiten die goed gelicentieerd zijn om de procedure uit te voeren. Bovendien mag de katachtige pas na minstens twee weken na de behandeling naar huis om de stralingsniveaus in het dier te laten dalen naar een veilig niveau. In de meeste gevallen stelt Cornell University dat bezoek aan de gehospitaliseerde kat niet is toegestaan.
Cornell University rapporteert dat een thyreoïdectomie over het algemeen een succesvolle genezing van hyperthyreoïdie is bij de meeste katten. De operatie brengt echter enkele risico's met zich mee, aangezien de chirurg schade kan aanbrengen aan de bijschildklieren tijdens het verwijderen van de schildklier. De bijschildklieren zijn cruciaal voor het stabiliseren van bloedcalciumspiegels, en het beschadigen ervan kan zeer nadelig zijn voor de kat.
Chirurgie is ook een optie bij ernstige gevallen van nierziekte, volgens Pet Education.com. Er zijn een aantal dierenartsen in de Verenigde Staten die niervervanging chirurgie uitvoeren voor honden en katten. Echter, veel kattenbezitters kiezen voor de minder invasieve behandeling van intraveneuze vochttherapie, een soort thuis nierdialyse. Bij IV-therapie krijgt de kat regelmatig vloeistoffen toegediend om te helpen bij het reinigen van het bloed en de kat voldoende gehydrateerd te houden. Dialyse kan ook worden uitgevoerd bij sommige dierenartsenklinieken, indien nodig.