Huisdieren
Huisdieren
Demodectische mijt--of feliene schurft--wordt veroorzaakt door een mijt die in het haar of de huid van katten leeft. Er zijn twee soorten mijten: demodex cati en demodex gatoi. Siamezen en Burmezen--en Oriëntaalse katten in het algemeen--worden vaker getroffen door mijt mijten.
Demodectische mijt is erg oncomfortabel en getroffen katten zijn jeukerig en depressief. Symptomen kunnen gelokaliseerd of gegeneraliseerd zijn. Gelokaliseerd betekent dat een kat kale, schilferige en verdikte plekken heeft op oren, nek, oogleden en hoofd. Gegeneraliseerde demodectische mijt treft ook de poten en het lichaam.
Demodex mijten worden vaak gevonden bij dieren met slechte immuunresponsen. Bijvoorbeeld, katten met diabetes, feliene immunodeficiëntievirus of leukemie, of die langdurig steroïde gebruik hebben gehad, zijn gevoeliger voor mijt.
Visuele tekenen zijn indicatief; veel dierenartsen kunnen op het oog diagnosticeren. Echter, de specifieke mijt moet worden geïdentificeerd, dus een schrapsel van de huid van een getroffen deel moet onder een microscoop worden onderzocht.
Zwavel-kalkbaden zijn effectief maar niet eenvoudig toe te dienen. Een Amitraz oplossing kan worden aangebracht op getroffen delen. Echter, voor een algehele behandeling, gebruiken de meeste dierenartsen orale ivermectine. Het medicijn--meestal gebruikt tegen kattenvlooien en teken--is niet gelicentieerd voor gebruik op mijt maar wordt door dierenartsen erkend als veilig en effectief.
Katten met demodectische mijt herstellen goed; vacht groeit vrij snel terug nadat de mijten zijn gedood. Het is vitaal om eventuele onderliggende ziekten op te sporen en te behandelen, en sommige katten hebben een kuur antibiotica nodig om geïnfecteerde laesies te genezen.