Huisdieren
Schurft is een term die wordt gebruikt om verschillende huidaandoeningen te beschrijven die worden veroorzaakt door mijten die de huid van dieren zoals honden en katten infecteren. Katten met schurft zullen haar verliezen en taaie huid ontwikkelen door constant krabben en irritatie. Als de aandoening niet wordt behandeld, kunnen er ook huidlaesies ontstaan. Gelukkig is schurft behandelbaar en kan het worden voorkomen.
Schurft is een term die wordt gebruikt om verschillende huidaandoeningen te beschrijven die worden veroorzaakt door mijten die de huid van dieren zoals honden en katten infecteren. Er zijn veel soorten schurft, maar de meest voorkomende soort schurft die bij katten wordt gevonden is notoedrische schurft, veroorzaakt door de mijt Notoedres cati. Hoewel schurftmijten katten van elke leeftijd kunnen plaaggen, worden ze het meest gevonden bij kittens. De ziekte kan ook op mensen worden overgedragen, hoewel het meestal alleen lichte jeuk veroorzaakt.
Katten die lijden aan schurftmijtinfectie vertonen tekenen van huidirritatie zoals krabben en kauwen. Langdurig jeuk kan leiden tot haaruitval en taaie huid die, als deze niet wordt behandeld, laesies kan ontwikkelen. Laesies zijn gele, korstachtige plekken op de huid. Het jeuken begint doorgaans op de kop en nek en verspreidt zich vervolgens naar andere delen van het lichaam. Bruine vlekken zijn vaak aanwezig op de kop en nek, samen met vlekken aan het uiteinde van de oren die eruitzien als vuil. Deze vlekken beginnen klein en kunnen groter worden als de aandoening niet wordt behandeld. Het is ook gebruikelijk dat katten gewicht verliezen en uitgedroogd raken door de stress van de ziekte. Tekenen van uitdroging omvatten losse huid en lethargie. Lymfeklieren in de buurt van het aangetaste gebied kunnen ook gaan zwellen. Bijvoorbeeld, een kat met schurft beperkt tot de oren, kop en nek kan gezwollen lymfeklieren in de buurt van zijn kaak of nek hebben.
Als schurft wordt vermoed, moet de kat naar een dierenarts worden gebracht voor een onderzoek. Na het bekijken van de fysieke conditie van de kat, zal de dierenarts huidschrapingen verzamelen om de diagnose te bevestigen.
Zodra de diagnose is bevestigd, zal de dierenarts een behandelingsplan voorschrijven dat meestal het scheren en baden van de kat omvat. Na het baden wordt de kat doorgaans behandeld met een 2 tot 3 procent kalkzwavelbad. Deze behandeling is eenmaal per zeven dagen gedurende zes tot acht weken vereist. Het is belangrijk om op te merken dat, hoewel veel producten die worden gebruikt om schurft bij honden te behandelen schurftmijten bij katten zullen doden, de meeste van deze producten niet veilig zijn voor gebruik bij katten.
De beste manier om schurft bij katten te voorkomen is om te voorkomen dat ze in contact komen met besmette katten of zwerfkatten. Zorg er ook voor dat de leefomgeving van de kat schoon is en dat eventuele pensionfaciliteiten hygiënisch zijn. Als er meerdere katten in de huishouden zijn, moeten katten die verdacht worden besmet te zijn onmiddellijk worden geïsoleerd om te voorkomen dat de aandoening zich verspreidt naar andere dieren.