Huisdieren
Huisdieren
Een hartaanval treedt op wanneer de bloedstroom naar een deel van de hartspier wordt geblokkeerd, waardoor de hartspier permanent beschadigd raakt. Hartaanvallen worden doorgaans veroorzaakt door koronale arterieziekte, waarbij plaque zich ophoopt aan de binnenwanden van de koronale slagaders. Koronale slagaders voorzien het hart van bloed en voedingsstoffen. Omdat de vaatstelsel rond het hart van een kat anders is dan dat van een mens, lijden katten zelden, zo niet nooit, aan een echte hartaanval. Ze kunnen echter wel lijden aan en sterven aan hartziekte.
Vaak, als huisdiereigenaren worden verteld dat hun kat een hartaanval heeft gehad of is gestorven aan een hartaanval, is het een leken term voor de kat die cardiomyopathie heeft, wat letterlijk vertaald wordt als "hartspierziekte." Deze auto-immuunziekte ontstek de hartspier, waardoor deze niet de normale kracht van samentrekking kan genereren en beïnvloedt hoe goed het pompt.
Er zijn drie hoofdtypen cardiomyopathie: gedilateerd, hypertrofisch en restrictief. Het type dat het meest bij katten wordt gevonden, is hypertrofische cardiomyopathie.
Hypertrofische cardiomyopathie veroorzaakt een abnormale verdikking van de hartspier. Dit vermindert de hoeveelheid bloed die het hart met elke slag kan pompen, waardoor het moeilijk wordt voor het bloed om uit het hart te pompen. Het kan ook de elektrische functie beïnvloeden, wat aritmie (onregelmatige hartslag) veroorzaakt.
Gedilateerde cardiomyopathie omvat vergroting van de hartkamers, wat het vermogen van het hart om bloed te pompen beïnvloedt.
Bij restrictieve cardiomyopathie worden de wanden van het hart stijf vanwege littekenweefsel, waardoor de spier niet kan rekken en zich met bloed kan vullen.
Klinische tekenen omvatten soms een hartruis (extra of ongebruikelijk geluid tijdens een hartslag) of pols boven de 200. Het type cardiomyopathie dat uw kat heeft, zal bepalen welke andere symptomen aanwezig kunnen zijn.
Symptomen van gedilateerde cardiomyopathie kunnen omvatten buikzwelling door vochtretentie, hoesten, kortademigheid of ademhalingsmoeilijkheden, gewichtsverlies en vermoeidheid.
De meeste katten met hypertrofische cardiomyopathie zijn asymptomatisch of licht symptomatisch. Als de kat symptomatisch is, kan hij dyspnea (ademhalingsmoeilijkheden, hijgen, mondademhaling), eetlustverlies, braken, inspanningsintolerantie, flauwvallen of extreem pijnlijke verlamming van de achterpoten door bloedstolsels ervaren. Bij sommige katten kan het enige symptoom plotselinge hartdood zijn.
Katten met restrictieve cardiomyopathie kunnen lethargie of dyspnea ervaren.
Hartziekte kan bij katten voorkomen vanaf 3 maanden tot 19 jaar oud. Middenjarige mannelijke katten van 5 tot 7 jaar lopen het grootste risico. Het is grotendeels genetisch. Maar er zijn ook verworven vormen van hartziekte. Bijvoorbeeld, hypertrofische cardiomyopathie wordt vaak in verband gebracht met hypothyreoïdie (traag schildklierfunctie). Taurine-tekort was vroeger de hoofdoorzaak van gedilateerde cardiomyopathie. Nu commerciële kattenvoeding taurine heeft toegevoegd, is gedilateerde cardiomyopathie zeldzaam en zal het over het algemeen alleen voorkomen bij oudere mannelijke katten. Restrictieve cardiomyopathie treedt meestal op bij oudere mannelijke katten (ongeveer 10 jaar oud).
Het vooruitzicht voor katten die lijden aan hartziekte varieert. Het hangt af van het type hartziekte en hoe ernstig het is wanneer het wordt gediagnosticeerd. Het is echter moeilijk om hartziekte bij katten te diagnosticeren omdat ze hun gewoontes neigen te veranderen om tekenen te maskeren. Soms zijn er geen tekenen. Sommige katten kunnen tot zes jaar leven met een niet-gediagnosticeerde hartaandoening. Vaak weten eigenaren nooit dat hun kat een hartaandoening heeft tot plotselinge hartdood optreedt en het postuum wordt ontdekt.
Gedilateerde cardiomyopathie is ernstig en de sterftecijfer, zelfs bij behandelde gevallen, is zeer hoog. De mediane overlevingsduur is ongeveer twee weken voor gevallen die niet gerelateerd zijn aan taurine-tekort. Echter, voor DCM veroorzaakt door taurine-tekort, als de kat lang genoeg in leven kan worden gehouden voor taurine-supplementen effectief worden (twee tot drie weken), is het vooruitzicht beter.
Als uw kat aortale trombo-embolie ontwikkelt, een veelvoorkomende complicatie die verband houdt met alle vormen van kattenhartziekte, is de mediane overlevingstijd ongeveer 61 dagen. Een trombose is een bloedstolsel. Een embolie is wanneer het stolsel in een vaatje vastzit. Voor katten met hartfalen is de mediane overlevingstijd 92 dagen. Katten met een rusthartslag van minder dan 200 leven langer dan katten met een rusthartslag boven de 200.