Huisdieren
Huisdieren
Als je in het zuidoosten van de VS woont, heb je ze waarschijnlijk rond je huis of in je achtertuin gezien. Hagedissen die ronddartelen met gladde zwarte lichamen en elektrische blauwe staarten. Deze hagedissen zijn grotendeels onschadelijk voor mensen, hoewel ze zullen bijten als je probeert ze te vangen, maar ze zijn niet onschadelijk voor huisdieren.
"Blauwe staart hagedis" of "blauwstaart hagedis" is eigenlijk een algemene bijnaam voor een aantal soorten skink, het meest algemeen de vijfgestreepte skink, of de zuidoostelijke vijfgestreepte skink. Als ze onrijp zijn, hebben deze hagedissen een helderblauwe staart die de aandacht van roofdieren weghaalt van de vitale delen van hun lichaam. Deze hagedissen kunnen het verlies van een staart overleven en zullen in feite langzaam een nieuwe laten groeien.
Katten en sommige honden jagen op alles wat beweegt. Hun zicht is gericht op het herkennen en volgen van beweging, en wanneer een skink voorbij vliegt, zien katten en honden eigenlijk een knipperend bord met het woord "eten." Als afweermechanisme laat de skink ze de staart hebben, zodat de skink zelf kan ontsnappen, maar of het nu een andere verdedigingslinie is of gewoon een vreemd neveneffect, hun staarten--wanneer opgegeten--veroorzaken de symptomen van Peripheral Vestibular Disease (PVD).
PVD heeft een vreemde relatie met katten en honden. Het komt bij beide voor, hoewel het oudere honden of jonge tot middelbare katten het vaakst treft. Het treedt idiopathisch op, wat betekent dat de oorzaak onbekend is, en het beïnvloedt het evenwichtsgevoel en de coördinatie van het dier. Hoewel men denkt dat dit het perifeer vestibulaire systeem in het binnenoor van een dier betreft, is niemand er helemaal zeker van. Echter, vooral in het zuidoosten van de VS zijn sommige gevallen van "idiopathische" PVD in verband gebracht met het innemen van de helderblauwe staarten van skinks.
Zelfs als je je huisdier niet hebt betrapt op het knagen aan een helderblauwe staart, zijn de symptomen van PVD die het veroorzaakt gemakkelijk genoeg op te merken. Dieren kunnen beginnen hun kop in de ene of andere richting te houden, ze kunnen rondrollen op de grond, behendigheid en coördinatie verliezen, of hun ogen kunnen zelfs beginnen te trekken van links naar rechts. Ze kunnen ook op één plek zitten omdat ze onzeker zijn over hun bewegingen en onstabiel op hun poten lijken als ze wel opstaan. Hun gehoor is onveranderd, en zelfs bij echt idiopathische PVD zijn deze symptomen niet permanent.
De symptomen kunnen angstaanjagend zijn om te zien, maar dieren met PVD zullen binnen twee of drie dagen significante verbetering gaan zien, zelfs zonder behandeling, hoewel het enkele weken kan duren voordat ze hun normale mobiliteit terugkrijgen. Hoewel er meestal weinig tot geen blijvende effecten zijn, zijn er gevallen geweest van episodische ataxie (buien van onhandigheid) wanneer een dier probeert te springen, en sommige dieren kunnen een lichte, maar aanhoudende, kophelderheid behouden. Zorg ervoor dat je je dier naar de dierenarts brengt als ze deze tekenen gaan vertonen.