Huisdieren
Huisdieren
Feliene vestibulaire stoornis beïnvloedt het vermogen van een kat om te staan, evenwicht te bewaren en te lopen. Het vestibulaire systeem omvat het binnenoor en delen van de hersenen, en wanneer de stoornis toeslaat, kan het beroepsachtige symptomen veroorzaken aan één kant van het lichaam van een kat. Wanneer beide kanten van het lichaam zijn aangetast, wordt de aandoening bilaterale perifeer vestibulaire stoornis genoemd. En hoewel de stoornis een scala aan symptomen vertoont, herstellen katten doorgaans snel met weinig blijvende problemen.
Vloeistof in de gehoorgangen van de kat helpt het evenwicht te behouden, volgens Cat Health. De gehoorgangen huisvesten ook sensorische cellen die berichten naar de hersenen sturen. Wanneer de vloeistof of de cellen geïnfecteerd of beschadigd raken en de aandoening slechts één kant van het lichaam treft, kan de kat onvermogend zijn om zich rechtop te houden of kan zijn kop naar één kant hellen. Het kan ook in muren lopen en met zijn ogen rollen.
Bij de bilaterale vorm van perifeer vestibulaire stoornis lijdt de kat aan verlies van evenwicht maar valt niet naar één specifieke kant, volgens het "Veterinary Neurology and Neurosurgery Journal." De kop kan van links naar rechts bewegen in plaats van naar één kant te hellen, en de kat vertoont mogelijk geen onvrijwillige oogbewegingen zoals oogrollen, volgens Vet Connect. De kat kan zwak en gedesoriënteerd lijken, maar spierkracht en gehoor blijven intact. Katten met de bilaterale vorm hurken doorgaans en vermijden pogingen om op te staan of te lopen.
De meest voorkomende oorzaak van feliene bilaterale vestibulaire stoornis is infectie, hoewel in veel gevallen de oorzaak onbepaald is, volgens het tijdschrift. In sommige gevallen kunnen chronische ontsteking van het binnenoor, zenuwbeschadiging of een overdosis van sommige medicijnen ook de aandoening uitlokken, volgens Vet Info. Naast het beoordelen van fysieke symptomen, kan een dierenarts CT- of MRI-scans gebruiken om hersenletsel als mogelijke oorzaak uit te sluiten. De dierenarts kan ook bloedtesten en een urineonderzoek bestellen, volgens Pet Place.
Bij mildere gevallen kan een kat als poliklinisch worden behandeld. Als uw dierenarts u toestaat uw kat naar huis te nemen, houd het dan van trappen af en houd zijn activiteit in de gaten. Zorg ervoor dat de kat voldoende drinkt om uitdroging te voorkomen. Bij ernstigere gevallen is ziekenhuisopname nodig. Als poliklinisch patiënt kan uw kat intraveneuze vloeistoffen evenals anti-misselijkheid of kalmerende medicijnen krijgen indien nodig. Antibiotica kunnen worden toegediend als een infectie wordt gevonden.
Ondanks de uitputtende effecten van de stoornis, herstellen de meeste katten snel, volgens Cat Health. Doorgaans is een kat binnen een paar dagen weer aan het bewegen zoals normaal. Het kan enkele weken duren voordat de duizeligheid volledig is verdwenen. Ongebruikelijke kopbewegingen kunnen het laatste symptoom zijn dat verdwijnt en kunnen terugkeren tijdens stressperiodes, volgens Vet Connect.