Een kat die plotseling duizelig en oncoördineerd wordt, lijdt waarschijnlijk aan een stoornis genaamd felijn vestibulaire stoornis of idiopathische vestibulaire stoornis, die het binnenoor treft. Vestibulaire stoornen, meestal gekenmerkt door een vreemde kophelling of balansproblemen, zijn vrij veelvoorkomend en eenvoudig te corrigeren bij katten die niet met deze stoornis zijn geboren.
Typen
- Een kat kan twee typen vestibulaire stoornis hebben: een veroorzaakt door een binnenoorprobleem en een veroorzaakt door een aangeboren probleem. Idiopathische vestibulaire stoornis treedt op wanneer het labyrint, een complex zintuigorgaan in het binnenoor, ontstoken raakt. Hoewel idiopathische vestibulaire ziekte zeer behandelbaar is en vaak vanzelf overgaat, kan het ernstig genoeg zijn om te vereisen dat een huisdier wordt opgenomen tot het herstelt. Een tweede stoornis, aangeboren vestibulaire defect, komt voornamelijk voor bij Oosterse rassen en kan niet worden behandeld of genezen.
Symptomen
- De symptomen van vestibulaire stoornis komen vrij snel op en kunnen angstaanjagend zijn voor de huisdiereigenaar. Een kat met de stoornis begint plotseling te vallen, lijkt oncoördineerd, houdt zijn kop naar één kant gebogen, loopt in cirkels, lijkt dronken en heeft ogen die heen en weer schieten. Terwijl veel huisdiereigenaren bij het waarnemen van deze symptomen vrezen dat hun kat een beroerte heeft gehad, zeggen de experts van Pet Place dat beroertes bij katten extreem zeldzaam zijn. Aangetaste katten neigen ouder te zijn en de stoornis treedt meestal op in het late najaar, vroege herfst.
Diagnose
- Hoewel vestibulaire stoornen de meest frequente oorzaak van dergelijke symptomen zijn, moeten ook andere, ernstigere aandoeningen worden uitgesloten. Andere ziekten en aandoeningen die vergelijkbare symptomen veroorzaken, zijn onder meer binnenoorinfecties, hoofdletsel, thiamine-tekort en middenoorkanker. Als er geen specifieke oorzaak van de symptomen kan worden gevonden, zullen dierenartsen het probleem idiopathische vestibulaire ziekte noemen. Om andere oorzaken uit te sluiten, kan een dierenarts verschillende tests uitvoeren, waaronder bloedtest, urineonderzoek en een neurologisch en gehoorgangsonderzoek.
Behandeling
- De meeste gevallen van vestibulaire ziekte verdwijnen vanzelf zonder specifieke behandeling, meestal binnen dagen of ten hoogste drie weken. Als de symptomen niet verdwijnen, zal een dierenarts waarschijnlijk meer tests bestellen om de onderliggende oorzaak van de symptomen te bepalen. Sommige katten worden zo duizelig dat ze zichzelf kunnen bezeren als ze thuis worden gelaten en worden vaak om hun eigen veiligheid opgenomen en hebben soms sedatie nodig. Katten kunnen ook bewegingsziekte ontwikkelen en braken, en dierenartsen schrijven vaak bewegingsziekemedicijnen voor zoals meclizine of diphenhydramine.
Thuiszorg
- Zodra uw kat thuis is, probeer dan uw huisdier in een veilige omgeving te houden en weg van trappen. Laat uw kat niet naar buiten tot het volledig hersteld is. Als uw kat symptomen van deze stoornis vertoont, houd er dan rekening mee dat het angstaanjagender is voor uw huisdier dan voor u. Blijf kalm en uw huisdier kan er beter mee omgaan. Omdat er geen oorzaak voor deze stoornis is gevonden, is er geen manier om het te voorkomen. Veel experts geloven dat de oorzaak omgevingsgericht kan zijn omdat het rond dezelfde tijd elk jaar opkomt. Sommige katten ontwikkelen een permanente kophelling, maar gaan er goed mee om. Als de symptomen van de kat verergeren, breng het dan onmiddellijk terug naar de dierenarts.
