Huisdieren
Huisdieren
Neuropathie is een ziekte die het centrale zenuwstelsel beïnvloedt bij een aantal verschillende soorten, inclusief katten. Feliene neuropathie leidt meestal niet tot de dood, maar moet worden behandeld door een dierenarts. Zonder de juiste zorg zal een kat pijn lijden en kan zijn ledematen verliezen.
Vroege stadia van neuropathie zijn moeilijk te detecteren, aangezien de enige symptomen zenuwschade zijn die resulteert in een verlies van gevoel in de ledematen van het dier. Eigenaars die neuropathie vermoeden, moeten letten op of hun kat terughoudend is om activiteiten uit te voeren zoals springen. Dit duidt meestal op een probleem met de achterpoten, wat het eerste zichtbare symptoom van de aandoening is. De gang van een kat zal ook veranderen als het neuropathie heeft, zodat het kruipt en zijn achterpoten sleept tijdens het lopen. Latere symptomen omvatten verlies van tennen of poten.
Hoewel symptomen soms waargenomen kunnen worden bij een kat in de latere stadia van de ziekte, biedt vroege detectie de beste kansen voor effectieve behandeling. Tests moeten worden uitgevoerd door een dierenarts om de aandoening te controleren. Meestal kunnen tests worden gedaan met een eenvoudig bloed- of urine-monster, hoewel in sommige gevallen de dokter kan kiezen voor een bioptie van de zenuwen of electrodiagnostische tests.
Katten die een geschiedenis van diabetes hebben, zijn geneigd om feliene neuropathie te ontwikkelen. De aandoening kan een resultaat zijn van Type I of Type II diabetes. Dit is omdat diabetes de circulatie beïnvloedt, wat de bloedstroom remt. Wanneer het bloed niet goed naar de ledematen kan reizen, resulteert de tinteling die symptomatisch is voor neuropathie, wat uiteindelijk leidt tot zenuwschade en verlies van ledematen. Een andere oorzaak van neuropathie bij katten is hyperthyreoïdie. Als een kat niet in staat is om aan te komen in gewicht maar frequent eet, kan het een schildklieraandoening hebben. Wanneer deze feliene ook krampen en problemen met zijn achterpoten vertoont, lijdt het waarschijnlijk aan feliene neuropathie.
Door voorschriften en een beheerd dieet kunnen katten die neuropathie hebben een relatief onbeïnvloed leven leiden. Voor katten die diabetes hebben, kan de aandoening deels worden beheerd door bloedsuikerspiegel te controleren met insuline, want het is de hoge glucoseniveaus in het bloed die vermindering kunnen veroorzaken. Insulinebehandeling wordt meestal gegeven met pillen of insulinespuiten. Voor katten met hyperthyreoïdie zullen hormoonbehandelingen worden gegeven om de schildklier te stabiliseren. In beide gevallen van neuropathie zullen medicijnen die vitamine B-12 bevatten meestal worden gegeven om beschadigde zenuwen te helpen herstellen en verdere zenuwschade te stoppen.
Hoewel een vorm van B-12 wordt gebruikt om feliene neuropathie te behandelen, mag een vitamine voor mensen die B-12 bevat niet worden gesubstitueerd. Het toedienen van mensenvitamines aan een kat kan resulteren in ziekte en zelfs de dood.