Huisdieren
Multiplooomfoom is een kanker die katten treft in hun oudere jaren. Een rapport uit december 2005, gepubliceerd door de American Society for Veterinary Clinical Pathology, bevestigde dat de mediaan leeftijd van katten bij wie multiplooomfoom werd gediagnosticeerd 14 jaar was.
Witte bloedcellen beschermen het lichaam tegen infecties. Plasma-cellen maken in het bijzonder antilichamen om virale of bacteriële infecties te bestrijden. Een plasma-cel kan kortsluiten en zichzelf keer op keer kopiëren, waardoor een multiplooomfoomtumor ontstaat. Deze tumoren bevinden zich in het bloed en het beenmerg.
De kankerachtige plasma-cellen produceren te veel antilichamen die het bloed van de kat abnormaal versterken. Dit belast het hart van de katachtige en verhindert een adequate zuurstoflevering aan de weefsels. Hartziekten, schade aan nieren en ogen en infecties zijn allemaal effecten van multiplooomfoom.
Katten met multiplooomfoom weigeren te eten, maar drinken en plassen meer. Ze vertonen ook kreupelheid en zwakte, kunnen bloeden uit hun neus of tandvlees en, tot grote teleurstelling van de eigenaar, het bewustzijn verliezen en aanvallen lijden.
Bloedonderzoek, urineanalyse, röntgenfoto's en beenmergbiopsieën helpen dierenartsen bij het diagnosticeren van multiplooomfoom. Algemene testresultaten voor feliene multiplooomfoom onthullen "atypische plasma-cel morfologie, hypocholesterolemie, bloedarmoede, beenlaesies en multi-organ betrokkenheid", rapporteert de American Society for Veterinary Clinical Pathology. Met andere woorden, de dierenarts zal de abnormale verandering van plasma-cellen en de schade toegebracht aan de verschillende organen van de katachtige zien.
Behandeling van multiplooomfoom is drastisch. Katachtigen ondergaan chemotherapie en, in sommige gevallen, bloedtransfusies nodig om overtollige antilichamen te verwijderen die worden geproduceerd door de overactieve plasma-cellen. Ziektegerelateerde nierschade vereist ziekenhuisopname en intraveneuze therapie.