Huisdieren
Huisdieren
Krampaanvallen zijn geen ziekte, maar eerder een symptoom van een neurologische stoornis. Oudere katten kunnen krampaanvallen ontwikkelen door toxinen, inflammatoire ziekten of hoofdletsel. Krampaanvallen kunnen optreden bij mannelijke en vrouwelijke katten en kunnen bij elk ras voorkomen. Veel gevallen van krampaanvallen bij katten zijn idiopathisch van aard, wat betekent dat de exacte oorzaak onbekend is.
Een krampaanval wordt ook wel een convulsie genoemd. Volgens SnikSnak.com worden krampaanvallen gekenmerkt door drie fasen. De eerste fase staat bekend als de pre-ictale fase, en het kan ervoor zorgen dat de kat abnormaal gedraagt. De kat kan zich verstoppen, aan haar eigenaar vastkleven en nerfies lijken net voordat een krampaanval optreedt. De tweede fase van de krampaanval, bekend als de ictale fase, is wanneer de daadwerkelijke krampactiviteit optreedt. Deze fase kan duren van enkele seconden tot vijf minuten. De laatste fase wordt de post-ictale fase genoemd, wanneer de kat verward of gedesoriënteerd kan zijn. Dit kan van enkele uren tot enkele dagen duren.
De symptomen van krampaanvallen bij oude katten kunnen onder meer verlies van bewustzijn, onvrijwillig urineren, onvrijwillig defeceren, kwijlen, rondlopen en in cirkels rennen omvatten. Sommige katten kunnen verward zijn en misschien hun eigenaren niet herkennen. Katten kunnen ook agressief worden vóór een krampaanval en hallucinaties ervaren.
Krampaanvallen kunnen idiopathisch zijn en treden vaak pas op bij katten in hun latere jaren. Idiopathisch betekent dat de oorzaak onverklaarbaar is. Het komt het meest voor bij raszuivere katten. Hersentumoren zijn een oorzaak van krampaanvallen, en ze ontwikkelen zich meestal bij oudere katten. Volgens Vet Info.com kan hoofdletsel krampaanvallen veroorzaken bij katten. Krampaanvallen kunnen vele jaren na het eerste optreden van het letsel optreden, wanneer de kat ouder is. Katten die naarmate ze ouder worden nier- of leverproblemen ontwikkelen, kunnen ook krampaanvallen ontwikkelen.
Om de krampaanvallen van uw kat te diagnosticeren, zal uw dierenarts een lichamelijk onderzoek uitvoeren en een medische geschiedenis van uw kat opnemen. Diagnostische tests zoals een CBC (complete bloedtelling) en een EKG kunnen worden besteld om de diagnose te bevestigen. Als een hersentumor bij een oudere kat wordt vermoed, kan een MRI- of CT-scan worden gedaan om de locatie, grootte en type tumor te identificeren. Katten die aanhouden met ernstige of aanhoudende episodes van krampaanvallen, kunnen een ruggenprik en een onderzoek van ruggenmergvocht nodig hebben om ernstige ziekten uit te sluiten.
Anticonvulsiva kunnen worden voorgeschreven om krampaanvallen bij uw oude kat te behandelen. De behandeling bij katten bestaat uit één tot twee weken anticonvulsiva. Als uw kat gedurende deze tijd geen krampaanvallen ervaart, zal de medicatie geleidelijk worden afgebouwd.
De kat geleidelijk van de medicatie afhelpen is een belangrijke stap, omdat plotseling stoppen met anticonvulsiva ervoor kan zorgen dat krampaanvallen terugkeren, stelt SnikSnak.com. Als krampaanvallen beginnen terug te keren, kan de dierenarts de kat weer op medicatie plaatsen. Katten worden over het algemeen niet op lange termijn medicatie geplaatst tenzij ze frequente en ernstige krampaanvallen ervaren.
Volgens The Cornell University College of Veterinary Medicine, naarmate uw kat ouder wordt, is hij minder in staat om zich aan te passen aan stress en verandering. Traumatische gebeurtenissen zoals verhuizen naar een nieuw huis of het in iemands anders zorg achterlaten, kan tol eisen van zijn gezondheid. Katten met terugkerende krampaanvallen of een krampaanval die langer dan vijf minuten duurt, worden beschouwd als "status epilepticus." Dit is een medische noodgeval bij katten van elke leeftijd en vereist onmiddellijke medische zorg.