Huisdieren
Huisdieren
Tandvleesontsteking ontstaat door bacteriën en speeksel die calculus (tandsteen) vormen. Calculus hecht aan tand, groeit onder tandvlees → pijnlijke ontsteking/infectie. Vroeg gevangen: goed behandelbaar. Onbehandeld: grote problemen. Corticosteroïden zijn standaard tegen ontsteking, maar bij resistentie zijn er opties.
Eerste stap: grondige reiniging. Dierenarts gebruikt ultrasoon-scaler voor calculus, schraapinstrument voor plaque. Reiniging laat microscopische krassen in glazuur → bacteriën kunnen hechten. Dierenarts polijst tanden voor gladde oppervlakte waar plaque niet kan hechten. Tandvlees getast om diepte infectie te meten; fluorgel versterkt glazuur.
Tandvlees getast voor diepte en of wortels aangedaan. Calculus op wortel: afschrapen, ziek weefsel verwijderen. Tanden die te ziek zijn worden getrokken, evenals overmatig tandvlees dat bacteriën kan herbergen.
Als tandvlees zover ingetrokken dat wortel blootligt: dierenarts snijdt flap van naburige tand en herpositioneert voor geschikte pocket. Röntgen kan botverlies tonen bij vergevorderde ziekte → sustained-release sealant en medicatie voor botregeneratie.
Steroid-resistente katten hebben toch ontstekingsremming nodig. Dierenartsen kiezen cyclosporine en monitoren bloed tot juiste dosering. Cyclosporine reguleert immuunreactie op bacteriën → minder witte bloedcellen → minder zwelling. Aanvullend breed-spectrum oraal antibioticum werkt samen met cyclosporine tegen bacteriën. Topicaal antibacterieel gel als adjunct.
Dieet voor tandgezondheid: harde, grote kroketten die kat moet kauwen → plaque afschrapen vóór verharding. Dagelijks tandenpoetsen met kattenveilige pasta. Jaarlijks tandcontrole bij check-up. Meeste dierenartsen adviseren jaarlijkse professionele tandreiniging voor gezonde katten, om problemen vroeg te vangen.