Huisdieren
Huisdieren
Polycystische nierziekte, of PKD, is een erfelijke ziekte die resulteert in het verschijnen van vocht gevulde cysten op een of beide nieren van een kat. Deze cysten zijn aanwezig bij de geboorte en groeien naarmate de kat ouder wordt. Naarmate deze cysten groeien, kunnen ze nierweefsel beschadigen en de juiste functie verhinderen. Als ze onbehandeld blijven, zullen de cysten uiteindelijk nierfalen veroorzaken bij de kat, omdat de organen niet langer adequaat kunnen functioneren om het lichaam gezond te houden.
PKD is een erfelijke, genetische ziekte die voornamelijk Perzische ras katten treft, hoewel Britse kortharen, Himalaya's en andere exotische rassen zijn gedocumenteerd als zijnde de aandoening. Katten kunnen het PKD-gen erven van een of beide ouders. Een heterozygote kat heeft één PKD-gen, terwijl een homozygote kat twee heeft. Heterozygote katten kunnen het gen doorgeven aan 50 tot 75 procent van hun nakomelingen, terwijl 100 procent van de nakomelingen van homozygote katten het ontvangt.
Symptomen van PKD zijn misschien jarenlang niet zichtbaar, afhankelijk van het aantal cysten en hun grootte. Volgens de website Pet Education verschijnen tekenen doorgaans tussen de 3 en 10 jaar oud, en de meeste katten beginnen rond de 7 jaar oud symptomen te vertonen. Veelvoorkomende symptomen van PKD omvatten gewichtsverlies, braken en depressie. Vergrote nieren komen ook veel voor. En de kat kan ook een toename van dorst en urineren vertonen.
PKD kan worden bevestigd door een combinatie van methoden, waaronder echografie, lichamelijk onderzoek en genetische testen. De website van Pet Education meldt dat kittens van slechts 10 maanden oud kunnen worden gediagnosticeerd met PKD door een echografie uit te voeren om naar cysten op de nieren te kijken. Uw dierenarts kan ook in staat zijn om vergrote of misvormde nieren te voelen door middel van palpatie. Een afstrijksel genomen aan de binnenkant van de wang van de kat kan worden getest op het PKD-gen voor een onbetwistbare diagnose.
PKD is progressief en onomkeerbaar. De cysten kunnen niet chirurgisch worden verwijderd vanwege hun aantal en kleine omvang. De behandeling houdt uiteindelijk in om te gaan met het uiteindelijke falen van de nieren als gevolg van de ziekte. Vloeistoffen kunnen intraveneus of subcutaan worden gegeven om uitdroging te voorkomen, en het dieet van uw kat kan worden veranderd om voedsel te verstrekken dat hoger is in kalium en lager in fosfor. Medicijnen kunnen worden voorgeschreven om braken en hoge bloeddruk te beheersen en de progressie van nierfalen te vertragen.
Omdat PKD een genetische ziekte is, is de enige manier om de ontwikkeling ervan te voorkomen om de katten die het gen dragen niet te fokken. Kattenfokkers van de gevoelige rassen moeten ervoor zorgen om alleen die katten te fokken die worden bepaald als PKD-negatief via echografie van de nieren van het dier. PKD-positieve katten moeten gecastreerd of gesteriliseerd worden om de genetische lijn van de ziekte te stoppen.
Belangrijk: Fokkers van gevoelige rassen moeten hun katten laten testen op PKD om erfde ziekte te voorkomen.