Huisdieren
Feliene nieraandoening is een van de meest voorkomende ziekten bij katten, vooral naarmate ze ouder worden. Ook bekend als chronisch nierfalen, gaat de ziekte vaak gepaard met andere aandoeningen die moeten worden uitgeschakeld als de nieraandoening met succes kan worden behandeld. De ziekte is niet geneesbaar, maar met de juiste zorg kan het leven van een kat aanzienlijk worden verlengd.
Een van de eerste tekenen dat een kat nieraandoening kan hebben, is overmatig drinken en overmatig plassen. Vaak zullen katten met de ziekte voortdurend op zoek gaan naar waterbronnen, zelfs op plaatsen waar ze normaal niet drinken, zoals een wasbak of badkuip. Katten met nieraandoening zullen vaak braken of lijken niet op hun gemak en lijden soms aan gewichtsverlies.
Een dierenarts moet urine- en bloedonderzoek doen om te bepalen of de kat feliene nieraandoening of andere aandoeningen heeft die vaak dezelfde symptomen vertonen, waaronder diabetes en schildklieroveractiviteit. Bloedonderzoek zal het bloedureumstikstofgehalte (BUN) en creatinine van een kat bepalen. Hoge niveaus van deze toxines in het bloed van de kat zijn een aanwijzing dat de nier zijn werk niet doet om ze te verwijderen. Andere aanwijzingen van nieraandoening zijn verdunde urine, hoge bloeddruk en bloedarmoede.
Hoewel er geen genezing is voor nieraandoening, zijn er dingen die de huisdiereigenaar kan doen om de nieren van zijn kat beter te laten functioneren, waaronder dieetwijzigingen en medicatie. Kattenbezitters kunnen worden geadviseerd om hun huisdieren voer met een lager eiwitgehalte te geven dat speciaal is ontworpen voor katten met nieraandoening. Echter, niet alle dierenartsen zijn het erover eens dat dieetwijziging een effectieve behandeling is. Een dierenarts kan ook medicijnen voorschrijven die het kaliumgehalte verhogen, helpen bij het bestrijden van bloedarmoede en het fosfaatgehalte verlagen, allemaal zaken die het voor de nieren gemakkelijker maken om te functioneren.
Het vooruitzicht hangt sterk af van de leeftijd van de kat en hoe erg de nieren zijn beschadigd. Vroege diagnose is van vitaal belang voor de uitkomst van de kat, en vaak moet een kat een tijdje in het ziekenhuis worden opgenomen en intraveneus vocht krijgen. Dierenartsen zullen de BUN- en creatininewaarden van de kat nauwlettend in de gaten houden, die zodra het dier met de behandeling begint, dramatisch moeten dalen. Als de niveaus van deze twee toxines niet dalen, is het vooruitzicht extreem slecht, volgens dierenartsen van Long Beach Animal Hospital. Katten die gediagnosticeerd zijn met acuut nierfalen, hebben spoedbehandeling nodig en moeten mogelijk worden opgenomen in een gespecialiseerd dierenziekenhuis dat dialyse kan uitvoeren.
Omdat er geen genezing is voor nieraandoening, moeten eigenaren nauwkeurig zijn bij het toedienen van eventuele voorgeschreven medicijnen voor het dier. Eigenaren moeten altijd vers water voor het dier bij de hand hebben. Het langetermijnvooruitzicht en de zorg voor de katten hangen sterk af van hoeveel schade er aan de nier is toegebracht, evenals hoeveel nierfunctie er overblijft na de diagnose.