Huisdieren
Huisdieren
Diabetes mellitus bij katten is een veelvoorkomende ziekte waarbij het lichaam onvoldoende insuline produceert of de geproduceerde insuline niet goed gebruikt. Insuline is een hormoon dat glucosereguleert, een vorm van suiker en een cruciale brandstof voor het lichaam. Zonder insuline breekt het lichaam van de kat vet- en eiwitvoorraden af voor energie. Dit veroorzaakt afbraak van weefsels en overmatig suiker in de bloedstroom, wat leidt tot vermeerderde urineproductie en dors. Onbehandeld zal diabetes de levensduur van de kat verkorten en kan leiden tot een reeks vreemde gedragingen naarmate de gezondheid achteruitgaat.
Volgens dierenartsen van de Cornell University College of Veterinary Medicine valt diabetes mellitus bij katten in twee categorieën. Insuline-afhankelijke diabetes mellitus (IDDM) vereist dagelijkse insulinesupplementatie, in de vorm van injecties of pillen, en dagelijkse bloedglucosemonitoring. Non-insuline-afhankelijke diabetes mellitus (NIDDM) vereist geen nauwkeurige monitoring en kan van zichzelf oplossen, hoewel de meeste gevallen van NIDDM uiteindelijk uitgroeien tot IDDM. Beide typen diabetes kunnen resulteren in vreemde gedragingen bij katten, net als een verscheidenheid aan gerelateerde aandoeningen.
Symptomen van diabetes mellitus bij katten omvatten verhoogde voedselinname, gewichtsverlies, verhoogde waterinname, verhoogde urineproductie, ademhalingsafwijkingen, zwakte, slechte huid- en vachtconditie, en braken. Vreemde gedragingen kunnen voortkomen uit gerelateerde stoornissen, waaronder diabetische neuropathie, volgens de website Feline Diabetes. Katten met deze aandoening hebben zwakke achterpoten en lopen vaak met hun hokken de grond aan.
Feliene hypoglycemie is een andere gerelateerde aandoening die vreemde gedragingen kan veroorzaken. Hypoglycemie ontstaat door lage bloedsuiker, het effect van te veel insuline. Dit kan gebeuren wanneer een eigenaar te veel insuline toedient, wanneer de kat spontane remissie ervaart of wanneer de kat abnormal hoge activiteitsniveaus heeft. Volgens de website Pain Relief for Cats kunnen vreemde symptomen van hypoglycemie omvatten: schudden of beven; ongestoorde gedragingen zoals stokken; zwakte; blindheid; hoofdkanteling; glanzende ogen; speekselvloed; insulten en coma.
Diabetes mellitus wordt gediagnosticeerd via bloedtests, urineanalyse en lichamelijk onderzoek.
Naast de eerder genoemde vreemde gedragingen kunnen ook lusteloosheid en depressie tekens zijn van feliene diabetes, volgens PetEducation.com. Deze symptomen zijn misschien alleen duidelijk voor eigenaren die vertrouwd zijn met het normale gedrag van het dier. Eigenaren moeten hun waarnemingen van afwijkend gedrag delen om dierenartsen te helpen een diagnose te stellen.
De behandeling van feliene diabetes mellitus hangt af van de ernst van de toestand van de kat. Dagelijkse insulineshotten of insulinepillen kunnen vereist zijn. Eigenaren moeten extreme voorzichtigheid betrachten bij het toedienen van medicatie om hypoglycemie te voorkomen. Sommige diabetische katten reageren goed op behandeling, anderen niet, volgens Cornell-dierenartsen. Een gezond dieet hoog in vezels helpt de bloedsuiker te reguleren en een optimaal gewicht te behouden. Het zich vertrouwd maken met de vreemde gedragingen kan katten eigenaren helpen waarschuwingssignalen van mogelijke complicaties van de behandeling te herkennen.
Risicofactoren zoals overgewicht en een sedentaire levensstijl kunnen worden aangepakt om de kans van de kat op een diabetesvrij leven te verbeteren. Sommige gevallen van feliene diabetes kunnen volledig omgekeerd worden door de algehele fysieke conditie van de kat te verbeteren. Voor sommige katten is diabetes een genetische aandoening en kan niet worden voorkomen of omgekeerd. Voor katten die diabetische neuropathie ervaren, kan de beenkracht vaak hersteld worden met oefening, volgens Feline Diabetes.