Het feline immunodeficiëntie virus (FIV) lijkt op de menselijke vorm van de ziekte omdat het het immuunsysteem van de kat aantast. Dit belemmert het vermogen van het dier om allerlei infecties en ziekten te bestrijden. Deze ziekte kan huiskatten evenals katten in het wild, zowel grote als kleine, aantasten. Hij komt het meest voor bij buitenkatten die vrij rond kunnen zwerven en treft mannelijke katten twee keer zo vaak als vrouwelijke katten.
Overdracht
- De meeste gevallen ontstaan uit beetwonden, volgens het Cornell Feline Health Center. Het speeksel draagt het virus. In zeldzamere gevallen kan een moeder het tijdens de geboorte of via haar melk aan haar kittens doorgeven. Het centrum merkt ook op dat seksuele activiteit tussen katten het kan verspreiden, maar dit gebeurt niet vaak.
Fasen
- Net als de menselijke variant heeft FIV verschillende stadia die elk verschillende symptomen vertonen. Het eerste stadium verschijnt doorgaans vier tot zes weken na de initiële infectie, volgens dierenarts Holly Nash, schrijvend voor Peteducation.com. Het tweede stadium kan jaren duren en symptomen manifesteren zelden. Tijdens deze periode tast het virus het immuunsysteem aan. Deze verlengde periode van aanval resulteert in het laatste stadium van de ziekte waarin de kat een verhoogde gevoeligheid ervaart voor allerlei infecties en ziekten.
Tekenen en symptomen
- Symptomen kunnen op verschillende manieren manifesteren, zegt het Cornell Feline Health Center. Sommige katten kunnen problemen ervaren die na verloop van tijd progressief erger worden, terwijl anderen door perioden van ziekte en algemene goede gezondheid gaan. Veelvoorkomende symptomen van FIV zijn orale infecties, luchtweginfecties, urineweginfecties, oogproblemen zoals glaucoom, doffe vacht, koorts, verminderde eetlust, chronische diarree, gewichtsverlies dat progressief erger wordt in het laatste stadium van de ziekte, neurologische stoornissen, veranderingen in gedrag en huid- en oorinfecties als gevolg van overgroei van gist, bacteriën en schimmels.
- Andere tekenen van FIV-infectie zijn kanker, bloedinfecties en voortplantingsproblemen. Volgens Nash hebben met FIV besmette kittens en katten vijf keer meer kans om leukemie en lymfoomkanker te ontwikkelen.
Diagnose
- Testen omvat het zoeken naar de aanwezigheid van antilichamen die FIV-infectie bestrijden. De aanwezigheid van deze antilichamen geeft aan dat het kitten of de kat het virus heeft. Als een persoon vermoedt dat haar kat besmet is geraakt met het virus via een bekende beetwond, zou ze moeten wachten met testen gedurende acht tot twaalf weken. Dit is ongeveer de tijd die een kat nodig heeft om antilichamen te ontwikkelen die proberen de infectie te bestrijden. Als een persoon niet weet of de kat is blootgesteld aan andere katten die besmet kunnen zijn, maar wel wil testen, zou ze de test acht tot twaalf weken later moeten herhalen als ze een negatief resultaat ontvangt. Cornell beveelt ook aan dat katten met bekende blootstelling die negatief testen, nog een test doen.
- Kittens kunnen tot vier maanden na de geboorte positief testen op het virus als de moeder de ziekte had, maar slechts een klein aantal wordt daadwerkelijk ziek. Nash beveelt aan om elk kitten dat jonger dan zes maanden is getest opnieuw te testen, ongeacht de resultaten.
Behandeling
- Primaire behandeling bestaat uit het beheersen van de infecties en andere aandoeningen die kunnen voortvloeien uit de infectie. Bijvoorbeeld antibiotica voor bacteriële infecties en chemotherapie voor kankers. Nash geeft aan dat het menselijke antivirale medicijn AZT enig voordeel heeft getoond voor met FIV besmette katten, maar ernstige bijwerkingen kan hebben. Eigenaren zouden hun huisdieren minstens elke zes maanden naar de dokter moeten brengen voor een algemene controle. Katten met FIV zouden geen rauwe voedingsmiddelen mogen eten vanwege het risico op infectie met bacteriën of andere schadelijke organismen. De levensverwachting zal afhangen van vele factoren, en sommige katten kunnen jaren in relatieve goede gezondheid leven. Problemen zoals aanzienlijk gewichtsverlies, aanhoudende koorts en de aanwezigheid van ernstige ziekten zoals kanker zullen een kortere levensduur opleveren.
