Huisdieren
Huisdieren
Cryptococcus schimmel kan een ziekte veroorzaken genaamd cryptococcose bij katten, honden en mensen. Het is de meest voorkomende schimmelsiekte bij katten, volgens een Universiteit van Georgia rapport, "Canine and Feline Cryptococcosis." De schimmel beïnvloedt voornamelijk dieren die een deficiënt immuunsysteem hebben en is bekend om mensen met HIV te infecteren.
De schimmel infecteert alle typen katten. Symptomen omvatten niezen en neusafscheiding, huidletsels, neusmassa, oogproblemen en centrale zenuwstelselproblemen. Chronisch geïnfecteerde katten worden lethargisch, verliezen hun eetlust en verliezen gewicht.
De schimmel zelden problemen in gezonde dieren, maar kan longontsteking, granulomen of systemische ziekte veroorzaken bij dieren met onderdrukte immuunsystemen. Katten die feliene leukemie, feliene immuundeficiëntie virus (FIV) of andere immuonderdrukkende ziekten hebben, zijn vatbaarder voor ernstige ziekten als gevolg van de schimmel.
Er zijn geen bekende vaccinaties beschikbaar om de schimmel te voorkomen. Orale geneesmiddelen zoals itraconazol, fluconazol en ketoconazol worden gebruikt om het te behandelen. Amphotericine B kan intraveneus worden toegediend, maar kan toxisch zijn voor dieren.
Huisdieren mogen niet blootgesteld worden aan gebieden die besmet kunnen zijn. De schimmel is voornamelijk environmentaal en wordt zelden tussen dieren overgedragen.
De schimmel is voornamelijk geassocieerd met vogelontlasting, dus katten moeten worden voorkomen van het jagen op vogels, vooral duiven. Potgrond en kelder-schimmel kunnen ook bronnen zijn. Katten kunnen de schimmeldeeltjes inademen, die de neuskholten of longen infesteren.
Cryptococcus schimmel infecteert mannetjes en vrouwtjeskatten gelijkelijk. Siamese, Himalaya, en Ragdoll katten waren meer prevalent in een 2004 Australisch onderzoek, "Retrospective Study of Feline and Canine Cryptococcosis in Australia from 1981 to 2001: 195 Cases."