Katten zijn gevoelig voor vele verschillende soorten medische aandoeningen om vele verschillende redenen; hoewel twee van de meest voorkomende aandoeningen die bestaan, gingivitis en bovenste luchtweginfectie zijn. Beide aandoeningen zijn potentieel levensbedreigend als ze niet goed worden behandeld; echter, beide kunnen beheersbaar en zelfs behandelbaar zijn met de juiste hoeveelheid zorg en aandacht.
Gingivitis
- Gingivitis bij katten is een immuunreactie die voortkomt uit een aandoening die wordt aangeduid als Plasmacytisch-Lymfocytaire Stomatitis en wordt vaak geassocieerd met tandverlies. Veelvoorkomende symptomen en resultaten van deze aandoening omvatten onaardige mondgeur, overmatig kwijlen, moeite met eten en plotseling gewichtsverlies. Gingivitis wordt vaak gediagnosticeerd door het lokaliseren van ruwe en hobbelige gebieden op het tandvlees rond de bovenste achterste kiezen. Deze gebieden zijn in extreme situaties vaak gevoelig voor overmatige bloeding en zullen uiteindelijk beginnen te vervagen van de tandwortel. Als gevolg hiervan treedt vaak tandverlies op. De bacteriële infectie, gediagnosticeerd door het lokaliseren van plasmacellen en lymfocyten, kan zich verspreiden naar de bloedbaan en uiteindelijk andere belangrijke organen van het lichaam infecteren als ze niet tijdig worden behandeld.
Gingivitis-zorg
- Helaas zijn behandelingsopties voor katten met gingivitis niet altijd betrouwbaar. Volgens de Cat Fancier's Associations is de beste methode voor behandeling preventieve zorg. Bijvoorbeeld, een regelmatige en grondige tandreiniging onder algehele narcose zal een lange weg gaan in het voorkomen van de aandoening. Onder algehele narcose toedient een dierenarts antibiotica-therapie die de bacteriën op het tandvlees beheerst. Een andere optie voor behandeling, vaak gebruikt als laatste redmiddel, is de extractie van alle voor- en achterkiezen inclusief de wortels. Behandeling van bovenste luchtwegaandoeningen, zoals calicivirus, bij kittens wordt ook geassocieerd met het voorkomen van gingivitis later in het leven.
Bovenste luchtweginfectie
- De twee bovenste luchtwegvirussen die het meest katten treffen zijn Rhinotracheitis (FVR) en Calicivirus (FCV). FVR, het ernstigere van de twee, tast de neus, ogen, keel en sinusgebied aan, specifiek de ademhalingspassage. Let op veelvoorkomende tekenen zoals plotselinge depressie, overmatig niezen, koorts, verlies van eetlust en slijmophoping in de neus en ogen. FVR wordt in katten eigenlijk beschouwd als een type 1 Herpes Virus.
FCV tast de mond, ogen en soms de longen van de kat aan. Het virus is eigenlijk zeer klein. Let op ernstige longontsteking, mondzweren, heldere neus- en oogafscheiding, koorts, verlies van eetlust en ernstig kwijlen. Deze ziekte kan zowel via direct als indirect contact worden opgelopen.
Bovenste luchtwegzorg
- Zowel FCV als FVR zijn virussen en worden behandeld met antibiotica voorgeschreven door dierenartsen. Net als bij gingivitis worden beide aandoeningen het beste behandeld met preventieve zorg zoals vaccinaties en beheerd door goede reiniging en desinfectie van geïnfecteerde gebieden. Beide virussen richten zich specifiek op pasgeboren kittens en kunnen potentieel levensbedreigend zijn als ze niet goed worden behandeld en gevaccineerd. In tegenstelling tot mensen en honden, hoesten katten doorgaans niet tenzij er een ernstig probleem is. Als u uw kat hoest hoort voor iets anders dan een haarbal, neem dan zo snel mogelijk contact op met uw dierenarts.
Voedingszorg
- Een veelvoorkomende factor van zowel gingivitis als bovenste luchtweginfecties bij katten is verlies van eetlust. Het is van vitaal belang dat katten de juiste voeding krijgen, zelfs wanneer ze te zwak en ziek zijn om het zichzelf te geven. Vooral in het geval van gingivitis verliezen katten vaak tanden, waardoor het eten extreem pijnlijk en ongemakkelijk is. In dit geval, en vaak voor de rest van hun leven, is het belangrijk om de kat vochtig kattenvoer te geven in plaats van droog kattenvoer. Voor katten die geïnfecteerd zijn met FCV of FVR, zullen eigenaren doorgaans een geforceerd voedingsprogramma voorgeschreven krijgen van hun dierenartsen.
