Huisdieren
Huisdieren
Een vergroot hart bij een kat staat ook bekend als congestieve hartfalen. Er kunnen veel onderliggende oorzaken zijn voor een vergroot hart, zoals klepaandoeningen, tumoren, hartwormen, hyperthyreoidie of hartslagritmestoornissen. Als er een onderliggende oorzaak is die genezen kan worden, dan kan het genezen van de onderliggende oorzaak de toestand omkeren. Helaas kan de meeste congestieve hartfalen alleen worden beheerd om het leven van de kat te verlengen.
Een vergroot hart ontstaat wanneer het hart niet bij kan benen met de circulatoire eisen van het lichaam. De meest voorkomende hartziekte die het hart van een kat vergroot is gedilateerde cardiomyopathie. Bij deze ziekte zwakken de wanden van het hart en dunnen uit en worden de wanden afgerond. De directe oorzaak hiervoor is niet bekend, maar genetica wordt verdacht een rol te spelen, evenals een tekort aan antioxidanten. Een tekort aan Taurine, een aminozuur, was een veelvoorkomende oorzaak voordat kattenvoeders hun voedel daarmee aanvullen. Een virale infectie eerder in het leven van de kat kan het hart ook hebben verzwakt.
Meeste katten tonen weinig symptomen van een vergroot hart tot het in een vergevorderd stadium is. Sommige symptomen kunnen zijn: moeite met ademen, vergelijkbaar met astma; gewichtsverlies; lusteloosheid; eetlustverlies; zwakte; of intolerantie voor inspanning. Hoesten is een veelvoorkomend symptoom bij mensen en honden, maar zeldzaam bij katten. Een hartgeluid is een ongewone geluid of patroon in de hartslag. Dit is een symptoom van een vergroot hart en kan door een dierenarts worden gedetecteerd tijdens een routinematig lichamelijk onderzoek.
Luisteren naar een hartgeluid is de eerste manier waarop een dierenarts controleert op een vergroot hart. Andere testen zijn röntgenfoto's onder anesthesie om naar het vergrote hart te kijken, wat het vergrote hart bevestigt maar mogelijk niet het type vergrote hart en de benodigde behandeling bevestigt. Andere testen kunnen een electrocardiogram zijn, dat de elektrische activiteit van het hart traceert; een echocardiogram, dat geluidsgolven gebruikt om een beeld van het hart te krijgen terwijl het klopt en om vocht in de borstholte te controleren; en een bloedtest.
Als er geen onderliggende oorzaak is voor het vergrote hart die behandeld kan worden, dan omvat de behandeling meestal medicijnen die de symptomen kunnen controleren. Diuretica zullen het overtollige vocht in de longen en borstholte uitspoelen. Een vasodilatator zal bloedvaten wijdmaken om de bloeddruk te verlagen, zodat het hart niet zo hard hoeft te werken. Digitalis kan de hartspieren versterken en sommige soorten onregelmatige hartslagen corrigeren. ACE-remmers verbeteren ook de functie van het hart. Vanwege het risico op bloedstolsels, worden lage doses aspirine gebruikt om het bloed van de kat te verdunnen. Grote katten moeten op een dieet gezet worden om de belasting op het hart te verminderen.
Tenzij er een onderliggende oorzaak is die genezen kan worden, zullen katten met een vergroot hart langzaam verergeren, zelfs met behandeling. De levensverwachting van de kat hangt af van hoe vroeg de aandoening wordt ontdekt en de algemene gezondheid van de kat. Als het vroeg genoeg wordt opgespoord, kunnen katten jarenlang symptoomvrij leven.