Huisdieren
Huisdieren
Mijt is een besmetting van mijten. Vaker gezien bij honden dan bij katten, is dit jeukende en soms pijnlijke probleem zoönotisch, wat betekent dat het tussen soorten kan worden overgedragen. Mijt komt in drie verschillende variëteiten – demodectische mijt, sarkoptische mijt en notoedrische mijt. Van deze drie variëteiten raken demodectische mijt en notoedrische mijt katten. Sarkoptische mijt lijkt op notoedrische mijt, maar raakt zelden, zo niet nooit, katten. Demodectische en notoedrische mijt zijn vergelijkbaar in symptomen en ernst, maar worden veroorzaakt door verschillende parasieten.
Demodectische mijt wordt veroorzaakt door een van de twee mijten bekend onder de namen Demodex cati of Demodex gatoi. Beide parasieten veroorzaken jeukende, korstige rode letsels die over het hele lichaam of lokale delen van het lichaam verschijnen. Demodectische mijt is vrij veelvoorkomend bij katten van Siameze of Himalaya-afkomst.
Notoedrische mijt, ook wel kattenschurft genoemd, wordt veroorzaakt door de mijt bekend als Notoedres cati. Net als bij demodectische mijt, wordt notoedrische mijt gekenmerkt door haarverlies, jeuk, roodheid en korstige letsels. Net als bij demodectische mijt kan notoedrische mijt in lokale gebieden verschijnen, maar het komt vaker voor over het hele lichaam van de kat.
Cortison is een hormonaal steroïde, vaak gebruikt bij mensen als een crème om jeuk te stoppen. Hoewel het misschien een logische conclusie lijkt om cortison te gebruiken als behandeling voor de symptomatische jeuk van mijt, kan cortison eigenlijk meer kwaad dan goed doen.
Cortison, of elk corticosteroïde, verzwakt het immuunsysteem van de kat en maakt het gecompromitteerd. Bij een ziekte als mijt, waar vaak open wonden of letsels aanwezig zijn, kan de compromittering van het immuunsysteem van het lichaam leiden tot gevaarlijke secundaire infecties waar de kat zich niet tegen kan verdedigen. In feite kan eerder gebruik van corticosteroïden een risicofactor zijn voor katten om demodectische mijt te ontwikkelen.
Demodectische mijt en notoedrische mijt worden door dierenartsen behandeld met een multipronged approach. Het kort knippen van de vacht en het aanbrengen van een topisch insecticidale crème is het eerste deel van de behandeling. De kat wassen met pesticidale shampoo en het gebruik van een kalk- en zwavelbad worden ook vaak gebruikt bij de behandeling van mijt. Orale medicatie kan aan de kat worden gegeven om zwelling en ontsteking te verminderen, evenals om secundaire bacteriële infecties af te weren. Orale insecticiden, hoewel niet goedgekeurd voor gebruik bij katten voor de behandeling van mijt, zijn ook door dierenartsen met enig succes gebruikt.