Huisdieren
Een van de meest voorkomende aandoeningen bij katten is een urineweginfectie (UWI). De infectie kan door verschillende dingen veroorzaakt worden, maar antibiotica zijn meestal nodig voor genezing. Het gebruik van clindamycine wordt meestal niet aangewezen, omdat andere antibiotica effectiever zijn bij de behandeling.
Urineweginfecties zijn een veelvoorkomend probleem bij katten. Infecties kunnen veroorzaakt worden door bacteriën alleen of, vaker, door blaasstenen die de blaaswand irriteren en zo de basis leggen voor infectie. Als er een infectie is, zijn antibiotica nodig om de bacteriën te doden. Typische tekenen: frequente kleine hoeveelheden plassen, plassen op ongeschikte plekken en roodachtige/bloedige urine. Bij deze tekenen direct naar de dierenarts – het is een pijnlijke ongemakkelijke toestand.
De dierenarts neemt vaak een urine-monster via cystocentese (naald door de buikwand in de blaas) om besmetting door de onderste urinewegen te voorkomen. Het monster gaat naar het lab voor bepaling van bacteriensoort en antibioticagevoeligheid.
Clindamycine wordt doorgaans niet gebruikt voor blaasinfecties bij katten, omdat het de meest voorkomende oorzaak van UWI niet doodt. Het wordt meest gebruikt voor mondinfecties of botinfecties. Soms is de geïdentificeerde bacterie wel gevoelig voor clindamycine en wordt het voorgeschreven – dit moet een dierenarts bepalen via microscopische analyse. Meestal zijn andere antibiotica zoals Clavamox en amoxicilline (beide penicillinetypes) effectiever, omdat ze hoge concentraties in de blaas bereiken.
Sommige baasjes proberen kosten van een dierenartsbezoek te besparen door clindamycine te geven wanneer ze denken dat hun kat een UWI heeft. Dit helpt niet alleen niet tegen de UWI, maar veroorzaakt vaak ernstige maag-darmklachten (braken, diarree). Als het persistent gegeven wordt aan een dier met maag-darmklachten, kan het dier gedeshydrateerd raken en ernstigere problemen zoals nierschade ontstaan.