Huisdieren
Huisdieren
In tegenstelling tot wat de algemene naam suggereert, verwijst ringworm niet naar een worm, maar naar een schimmelspoor dat het haar en de huid van katten infecteert en kan worden overgedragen op mensen. Ringworm, de meest voorkomende dermatologische ziekte bij katten, is zeer besmettelijk, maar niet levensbedreigend. Kittens, oude katten en langharige katten zijn vatbaarder voor ringworminfecties, ook wel dermatofytose genoemd.
Ringworminfecties veroorzaken doorgaans haaruitval bij katten, die meestal in plekken optreedt. De kale plekken kunnen rood zijn. Schilfering en korstvorming van de huid kunnen ook optreden. Dergelijke laesies verschijnen doorgaans vooral op het hoofd, inclusief de oren, en de voorpoten. Ringworm kan ook jeuk veroorzaken, hoewel de intensiteit varieert. Katten die ernstige jeuk ervaren, kunnen krabben tot ze zichzelf verwonden. Andere mogelijke symptomen zijn mee-eters op de kin en nagelinfecties.
Als je dierenarts vermoedt dat je kat lijdt aan een ringworminfectie, zal ze waarschijnlijk een schimmelkweek uitvoeren om de diagnose te bevestigen. Om geïnfecteerde haren voor de kweek te lokaliseren, kan de dierenarts een ultraviolet licht, bekend als Wood's lamp, op de vacht van de kat schijnen. De schimmeldraden gloeien meestal geel tot groen onder het licht. De Wood's lamp wordt ook gebruikt bij latere onderzoeken om te bepalen of de behandeling van ringworm werkt.
Ringwormbehandeling omvat doorgaans een combinatie van topische en systemische medicatie op voorschrift. Het eerste kan het baden van de kat meerdere keren per week in een shampoo bevatten die het antischimmelmiddel miconazol bevat. Griseofulvin en itraconazol behoren tot de orale medicijnen die worden gebruikt om ringworm te behandelen. Daarnaast moet al dan een deel van de vacht van de kat worden geknipt als de infectie zich over een aanzienlijk deel van het lichaam heeft verspreid. Raadpleeg altijd een ervaren dierenarts met betrekking tot de gezondheid en behandeling van je huisdier.
Ringwormsporen zijn microscopisch en kunnen tot twee jaar overleven, wat ze moeilijk te elimineren maakt. Om de omgeving te decontamineren, moeten kattenbedden en linnen dagelijks worden gewassen met bleekmiddel en heet water. Gordijnen moeten ook worden gewassen, en alle oppervlakken worden afgestoft en gereinigd met desinfectiemiddel. Items die niet grondig kunnen worden gereinigd, zoals sommige kattenbomen en speeltjes, moeten worden weggegooid. Dagelijks stofzuigen en een ventilator in het raam plaatsen die lucht naar buiten trekt, kan ook helpen om sporen te verwijderen. Geïnfecteerde katten moeten weg worden gehouden van gebieden met tapijt en in quarantaine worden gehouden om de verspreiding van sporen en overdracht van de ziekte naar andere katten te voorkomen.